De vier toiletten van Artemy Lebedev

 

bright.jpg

Artemy Lebedev is en heeft het grootste desingbureau in Rusland. Zijn studio is een opgeblazen rariteitenkabinet in hartje Moskou. Binnen werken “ongeveer” 170 man, kris-kras door verschillende kleine gangetjes, felgekleurde kamers of enorme gymzalen. Het hele complex is een soort wonderland, de klok aan de muur draait linksom. Er staan collecties Sovjet-camera’s uit de jaren ’70 samen met typmachines, omgesmolten laptops, verkeersborden en vliegtuigonderdelen. Wanneer het interview voor BRIGHT 18 bijna is afgelopen vraag ik naar het toilet. Lebedev gniffelt. “Je kiest er maar een uit…“. en toen waren er 4 deuren. http://www.artlebedev.ru/everything/toilets/

lebedev_natasha
foto: Natasja Sergeeva / Lebedev legt uit waar volgens hem de iPod vandaan komt…

Verslag uit een internet-blackhole

Een fletse ansichtkaart uit de Sovjet-Unie van de jaren “70 – dat is de eerste indruk wanneer je aankomt in Minsk, de hoofdstad van Wit-Rusland. We schrijven echter 2007, de Muur is gevallen en Wit-Rusland grenst inmiddels aan de Europese Unie.

Sinds zijn onafhankelijkheid in 1991 staat het land onder de controle van Aleksandr Lukashenko, de president die zichzelf aan de macht weet te houden door keer op keer met verkiezingen en referenda te frauderen. Wit-Rusland kan met recht de “laatste dictatuur van Europa” genoemd worden, en is volgens “˜Reporters Without Borders” een internet-blackhole.

In Minsk zijn de straten leeg. Beangstigend leeg. Blauwe trolleybusen, ook leeg, rijden in een traag tempo door het straatbeeld. Sommige supermarkten zijn opgedeeld in zones; eentje met “Buitenlandse Produkten” waar je Russische worst, Poolse yoghurt en Nederlands bier kunt vinden, en een met “Nationale Produkten”, melk, bloem, eieren, groenten. De “buitenlandse” produkten zijn duurder, de binnenlandse spotgoedkoop en simpel. Op het pak melk staat louter “melk”, de suiker heeft alleen het opschrift: “suiker, wit”. (lees verder bij De Nieuwe Reporter)