Een land van zekerheden

kazachstan-1.jpgkazachstan-2.jpgkazachstan-3.jpgkazachstan-4.jpg

Op de hoek bij een stembureau in Almaty zit een man die watermeloenen verkoopt. Hij komt eigenlijk uit Karganda, een stad in het Noorden van Kazachstan, maar reisde met een vrachtwagen vol watermeloenen af naar Almaty. “Hier kunnen mensen zoetigheid meer waarderen, en mijn watermeloenen zijn bijzonder zoet! Proef maar!”. Zijn naam is Gamzat, en zijn watermeloenen smaken beslist beter dan die gekweekt in Belgie. Hij is verbaasd wanneer ik hem vraag of hij vandaag gestemd heeft. “Zijn er verkiezingen dan? Ik vroeg me al af waarom het zo rustig is op straat. Niemand koopt watermeloenen vandaag”.

Calling the Arctic

One of the best examples of citizen-journalism is the 27 year old Portuge American ‘Byciclemark’, who lives in Amsterdam. After reading an interview with him on Sargasso, and a blogpost on the artic, I dropped him a line. Now I think there is a rather big difference between journalism and “˜concerned citizenship”™, and in fact working as a journalist kind of strips you from everything you were concerned about before. But Mark works on the edge of both, he produces wonderful podcasts and maintains a blog that is well worth reading.

In his last podcast, we spoke a little bit about the Arctic. I explained a few things on Arthur Chilingarov, the arctic researcher and parliamentarian that received a Yuri-Gagarin alike welcome upon return from flag-planting mission on the Northpole. You can listen to it here.

Mark asked a couple of questions that made me realise in what a strange paradox this country is caught. On the one hand nobody gives a dime for the Arctic, or basically anything that happens outside of their datcha. On the other hand, everybody loves it. Just ask a random person on the street, if they know about it, they will for sure tell you that they support Russia”™s enterprise to the Artic. Same goes in many ways; nobody cares too much about politics, but Vladimir Vladimirovich enjoys a constant popularity of around 70 percent.

Watermeloenen

Op de hoek bij een stembureau in Almaty zit een man die watermeloenen verkoopt. Hij komt eigenlijk uit Karganda, een stad in het Noorden van Kazachstan, maar reisde met een vrachtwagen vol watermeloenen af naar Almaty. “œHier kunnen mensen zoetigheid meer waarderen, en mijn watermeloenen zijn bijzonder zoet! Proef maar!”. Zijn naam is Gamzat, en zijn watermeloenen smaken beslist beter dan die gekweekt in Belgie. Hij is verbaasd wanneer ik hem vraag of hij vandaag gestemd heeft. “œZijn er verkiezingen dan? Ik vroeg me al af waarom het zo rustig is op straat. Niemand koopt watermeloenen vandaag”.