“Hallo?”
“Dimitri, ben jij het?”
“Nee, dit is Olaf”.
“Sorry dat ik je stoor. Hoe staat het leven jongmens?”
“Geen punt. Gaat aardig Anatoly Vitalievitsj, ik mag niet klagen.
Hoe gaat het met u?
“Alles is naar de tering”

Op de achtergrond valt een fles
“Hoer!”, roept Anatoly Vitalietvitsj. Ook de hoorn valt

“Sorry, alles is hier naar de tering. Snap jij waarom het regent, jongmens?”
“Nee”
“Ik bedoel, het is Februari, en er is geen sneeuw. Dat weet jij niet, maar in Februari hoort hier een dik pak sneeuw te liggen. Mijn buurman zei vandaag nog ‘Vitalievitsj, binnenkort kweek je bananen op de datsja!”.
“Ik hoop het, misschien geeft …”
“Versta je me eigenlijk wel in het Russisch?”
“Ik versta u prima, Anatoly Vitalievitsj”.
“Mooi. Dan weet je zeker ook al dat de Russische taal de mooiste van alle talen is. Hoer!”. Weer valt er een fles, en duurt het langer voor Vitalievitsj terugkeert aan de lijn.

“Hallo?”
“Ja. Ik ben er nog, alles is naar de tering”.

Een tijdje is het stil.

“Rusland is een grootst land. Groots. Dat weet je toch Hollander?”
“Ik denk dat het tijd is om maar …”
“Ach ja jongen, toe maar. Maar Rusland is groots land, als je dat maar weet!”
“Ik weet het”.
“Mag God je gezondheid geven jongmens”.
“U ook Anatoly Vitalievitsj. U ook”

This entry was posted on Saturday, February 9th, 2008 at 1:14 pm and is filed under tags:Anatoly Vitalievitsj, Sargasso. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.