Het vreemde aan een oorlog is dat je plots de ruimte krijgt. Niet alleen op de ether, televisie en in kranten, maar ook in de vorm waarin je schrijft. Voor een krantenstuk ben je vaak de helft van je stuk al kwijt aan inleidingen,achtergrondjes, bijzinnen en analise. Nu kon ik plots, heel simpel gezegd, schrijven. Gewoon optekenen wat mensen je vertellen. Echte journalistiek. Pas later komt de achtergrond en moet je weer op de vierkante centimeter werken, zoals hierboven. Het conflict in 3000 tekens voor Knack. [PDF]

This entry was posted on Monday, July 5th, 2010 at 12:58 pm and is filed under tags:journalism, KNACK, Kyrgyzstan, war. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.