‘Je blijft toch een boer, je handen jeuken’

Op zo’n 400 kilometer van Moskou is de 38-jarige Brabander Marko van den Broek een pluimveebedrijf begonnen. Na jaren als agrarisch voorlichter is hij in de vruchtbare regio van provinciestad Lipetsk voor zichzelf begonnen. Op de zwarte aarde is genoeg ruimte voor agrarische ondernemers met doorzettingsvermogen.

Marco van den Broek (midden)
Marko van den Broek (links) luistert naar personeel

,,Hey, jullie daar! Doen we dit nu op z’n Russisch, of gaat het op z’n Nederlands gebeuren? Juist ja! Opschieten en doorwerken!” In vloeiend Russisch deelt Marko van den Broek bevelen uit op zijn erf een kleine 20 kilometer van Lipetsk, een flinke provinciestad 400 kilometer ten zuiden van Moskou. Hij moet zich overal mee bemoeien. Hoe de hokken worden schoongemaakt, waarom de leverancier maar niet met de facturen komt, hoe de afwatering langs de gevel loopt en op wat voor hoek de luchtfiltering moet staan. De pluimveehouderij met slachtkippen opereert nu in een paar stallen, maar met een Russische zakenpartner en een aantal flinke investeringen moeten er over een paar jaar bijna drie miljoen kippen rondscharrelen. In de stallen met kuikens is het volgens de computer precies 31,2 graden. ,,We stoken hier met gas, maar dan komt de Russische bureaucratie om de hoek kijken. In principe filteren we hier zo goed dat er nooit sprake kan zijn van een gaslek, en toch moeten we de muren aanpassen zodat ze er eventueel uit kunnen klappen. Het zou makkelijker zijn om de oude stallen plat te gooien en alles opnieuw te bouwen, maar dan moet je weer een bouwvergunning aanvragen. Nu valt alles onder renovatie”. Met een zuchtje koude wind van buiten rennen honderden kuikens wild tussen de benen van de boomlange Nederlander door.

Van den Broek is in 1994 als stagiair in Rusland terecht gekomen. Hij werkt sindsdien bij verschillende firma’s als voorlichter en zat jarenlang in allerlei afgelegen regio’s, van het zuiden van Rusland tot de steppen van Kazachstan. ,,En toch is de voorlichting ondankbaar. Wanneer het fout gaat ben je klos en als ze het eindelijk goed doen moet je weer wegwezen”, legt hij uit. ,,En je blijft boer, je handen gaan jeuken”. Drie jaar geleden kocht hij een oude varkensboerderij op zo’n 20 kilometer van Lipetsk en met twee andere bedrijven en een slachterij is Van den Broek hard bezig de pluimveesector in de regio op de kaart te zetten. ,,Als je hier wilt beginnen moet je iemand kennen, iemand die je kunt vertrouwen. Zonder vrienden ben je nergens.” Een Russische partner helpt met de ingewikkelde procedures, voorschriften en vergunningen. ,,Je kan het wel alleen doen, maar dat proces is moeilijker, duurt langer en is veel duurder”.

De omgeving van Lipetsk staat bekend een deel van de ‘Zwarte Aarde’, een strook bijzonder vruchtbaar land in het zuiden en zuid-westen van Rusland. Hoewel door de hitte van afgelopen zomer de oogsten voor een flink deel mislukt zijn is het wintertarwe ingezaaid. Er zijn volgens Van den Broek mogelijkheden genoeg in de agrarische sector, maar makkelijk is het niet. ,,Je moet alles zelf doen en zorgen dat je van niemand afhankelijk bent. Je eigen oogst opslaan, je eigen import aansturen. Dat kan allemaal via tussenpersonenen, maar de kans is groot dat je dan aan het korste eind trekt”. Dat het niet eenvoudig is goed personeel te vinden blijkt op het kantoor van zijn zakenpartner. Een dronken vrouw strompel naar binnen en vraagt om een voorschot. De bedrijfsleider stuurt haar weer terug en legt uit dat er op het Russische platteland twee soorten mensen zijn. ,,Landwerkers die overal bang voor zijn, en landwerkers die niemand vrezen. Deze vrouw is duidelijk van de laatste categorie”, lacht hij. Ook voor Van den Broek is het niet gemakkelijk. ,,Er zijn dingen die je gewoon niet verwacht. Je moet bijvoorbeeld beveiliging bij de poort zetten. Het mag je eigen personeel zijn, ze stelen je spullen nog wanneer je er zelf bijstaat”.

Kuikentje!

2 thoughts on “‘Je blijft toch een boer, je handen jeuken’

  1. Beste Olaf. Ik zal me even voorstellen. Ik ben Erwin D. Ik ben een neef van marco vd broek en ik was marco aan het googelen en zo doende kwam ik op deze site “je blijft toch een boer “terecht. het ziet er goed uit en mijn vraag is? heb je mischien nog meer foto,s van je bezoek aan Marco? dat zou ik erg leuk vinden want het is al veel te lang geleden dat ik contact heb gehad met Marco. Ik zou het erg op prijs stellen als je me iets kon sturen.
    Ga zo door met je mooie werk.
    MVG Erwin D

  2. Hallo,

    Ik ben de dochter van neef van marko die neef heet jacky van den Broek. Ik zou grag met Marko in contact willen komen als hij dat ook wil mijn vader wil dit ook graag.

    M.V.G Liselotte vdB

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>