Azerbeidzjan won het songfestival, maar na de euforie komt de echte uitdaging. Het Kaukasusland is trotser dan ooit, en nog altijd in oorlog met Armenië. Homo’s worden uitgelachen, hotels zijn peperduur en het is bijzonder moeilijk het land binnen te komen. Hoe pakken ze het aan?

,,Het was me toch een feest! We zijn tot acht uur ‘s ochtends doorgegaan” Op zijn telefoon laat de 22 jarige student Voesal Joessifonov een filmpje zien van de nacht waarin Azerbeidzjan het Eurovisie songfestival won. Honderden jongeren rijden luid toeterend door de straten, hangen uit ramen en deuren van racende auto’s en zwaaien met enorme vlaggen. Meisjes trekken hun topjes uit, jongens dansen om politieauto’s heen. Bepaald geen alledaags gezicht in het moslimland dat onder strenge overheidscontrole staat. ,,We zullen Europa laten zien dat wij ook een land zijn”, zegt Voesal. ,,En reken er maar op dat wij dit prachtige evenement heel goed kunnen organiseren”. Zijn vrienden zijn het er roerend mee eens. ,,Vroeger wisten mensen niet eens waar Azerbeidzjan lag, nu zal de hele wereld het weten”.
Toen het duo Eldar (Ell) Gasimov en Nigar (Nikki) Jamal in Düsseldorf de meeste punten kreeg en daarmee de wedstrijd volgens de regels volgend jaar in Azerbeidzjan georganiseerd moest worden, was het
ongetwijfeld ook feest in de hogere regionen van de overheid. Azerbeidzjan grijpt iedere gelegenheid aan om zich internationaal te profileren. Ismaïl Omarov, de directeur van de Azerbeidzjaanse publieke omroep, beloofde dat het Eurovisie in 2012 ‘het allergrootste en allermooiste’ songfestival in de geschiedenis zal worden. Ook vroeg hij journalisten zich niet zo bezig te houden met de vraag wat het allemaal moet kosten. ‘Richt je toch niet zo op financiën’, zei hij volgens het plaatselijke APA-persbureau. ‘Dit is een overwinning voor de Azerbeidzjaanse cultuur, muziek en Eldar en Nigar’.
Toch speelt geld een belangrijke rol. Er zijn weinig steden die de afgelopen jaren zo’n transformatie hebben doorgemaakt als Bakoe. Het historisch centrum is helemaal opgeknapt, overal worden nieuwe gevels aangebracht en sommige straten en pleinen zijn van marmer. Het Kaukasusland pomp dagelijks ruim een miljoen vaten olie naar het buitenland en verdient grof geld aan de energiesector. In de tijd dat de olieproductie in het land met 300 procent steeg groeide het overheidsbudget met de factor twaalf. De oude Sovjetfonteinen zijn opgeknapt, de dure boutiques hebben hun plaats gevonden en de Bentley-dealer doet goede zaken.
In diezelfde tijd trok het regime van president Ilham Alijev de teugels flink aan. Er zijn geen onafhankelijke politieke partijen, geen vrije rechtspraak, de media staat onder streng toezicht en tientallen burgerorganisaties zijn op last van de overheid gesloten. De corruptie is enorm, volgens de jaarlijkse index van Transparency International scoort het land nog altijd slechter dan bijvoorbeeld Eritrea, Guatamala en Syrië. In de stad schieten de gloednieuwe vijfsterrenhotels als paddestoelen uit de grond. De wandelboulevard langs de Kaspische Zee wordt voor de derde keer dit jaar opgeknapt. Alles moet nog mooier, nog duurder. Het stadsbestuur liet eeuwenoude bomen aanplanten die speciaal uit Australië en Argentië werden overgevlogen. Langs de boulevard wappert aan de horizon het blauw, rood en groen van de Azerbeidzjaanse vlag met sikkel en ster. Het is de grootste vlaggenmast ter wereld.
Azerbeidzjan deed pas vier keer mee aan het songfestival en eindige alle keren in de top tien. ,,We hebben een eeuwenoude muzikale traditie, we maken al honderden jaren muziek waar de wereld graag naar luistert”, zegt Elmira Mammedova, een moeder van drie kinderen. ,,Ze hebben de kandidaten goed uitgezocht en ze flink moeten trainen, maar zelfs Azerbeidzjaanse popmuziek weet blijkbaar een snaar te raken. We zijn een gastvrij volk en heten iedereen welkom. Zelfs homo’s”, zegt ze. De jongens op de boulevard kunnen er om lachen. ,,Ik heb wel eens gehoord dat er in Europa alleen homo’s naar het Songfestival kijken”, zegt Voesal Joessifonov. ,,Ze mogen wel komen, maar dan mogen wij ze ook uitlachen”, besluit hij.
De bekende Azerbeidzjaanse kunstenaar Babi Badalov maakte geen geheim van zijn geaardheid en werd meerdere malen in elkaar geslagen. Hij moest een kunstgebit laten plaatsen en vluchtte in 2006 het land uit. Vorige maand kreeg hij politiek asiel in Frankrijk. Via Facebook laat hij weten dat er genoeg homo’s zijn, maar dat het onmogelijk is uit de kast te komen. ,,Je moet of heel rijk zijn, of in een schijnhuwelijk stappen. Wanneer je over een bepaalde leeftijd bent is het heel moeilijk de vraag te beantwoorden waarom je geen vrouw en kinderen hebt”. Hij denkt niet dat het songfestival zal bijdragen aan begrip. ,,Het Eurovisie is gewoon een mooi excuus voor die dictator om nog rijker te worden”.
Volgens mensenrechtenadvocaten zou de toenemende interesse in Azerbeidzjan toch wel eens kunnen helpen. De 29-jarige activist Bachtijar Hajijev werd eerder dit jaar opgepakt nadat hij op Facebook een pagina aanmaakte waarin hij opriep tot een volksrevolutie. ,,De autoriteiten staan op scherp na de onrust in het Midden-Oosten”, zegt zijn advocaat Intigam Alijev. ,,Ze waren altijd al bang voor grote evenementen, en toen al die jongeren de straat op gingen om dat liedje te vieren zullen ze even hebben moeten slikken. Voor het Eurovisie zal ons land in de schijnwerpers staan, er zullen veel journalisten komen en de hele Europese Unie kijkt over de schouder mee. Daar zal de macht macht behoorlijk zenuwachtig van worden”.

Er moet een hoop gebeuren. Azerbeidzjan zal bijvoorbeeld de visumplicht moeten versoepelen. In de aanloop naar de parlementsverkiezingen vorig jaar gingen de grenzen op slot. Voor die tijd kregen EU-burgers op de luchthaven een visum, nu moet iedereen die het land wil bezoeken weken van te voren met stapels documenten langs de ambassade. Ook moet er betaalbare accommodatie komen. De hotelprijzen in Bakoe doen nu al niet onder voor die in New York, en een lokale krant ontdekte dat de prijs voor een kamer in mei 2012 nu al drie keer hoger ligt. Het steenrijke Kaukasusland is bovendien nog altijd in oorlog met buurland Armenië, een land dat ook meedoet aan het Eurovisie songfestival en net als Azerbeidzjan jaarlijks hoge ogen gooit. Mensen met paspoortstempels uit Armenië of met achternamen die Armeens klinken mogen het land niet in. De haat tegen het buurland zit zo diep dat de 43 mensen die twee jaar geleden per SMS een stem voor Armenië uitbrachten drie maanden later door de geheime dienst zijn verhoord. Een van de 43 liet destijds tegenover de BBC weten dat hij verdacht ‘onpatriottistisch’ zou zijn en een ‘mogelijk gevaar voor de veiligheid’ was.
De Azerbeidzjaanse schrijver Alekper Alijev brak met de twee belangrijkste taboe’s in het land toen hij drie jaar geleden een boek uitbracht over een homoseksuele relatie tussen een Armeense en een Azerbeidzjaanse jongen. Nadat er 300 exemplaren van werden verkocht werd het boek door de autoriteiten verboden. Volgens hem komt het wel goed met de Armeense delegatie. ,,Als ze al komen zal het heel soepel verlopen. Ze gaan onder politiebegeleiding naar een afgelegen hotel, worden in een geblindeerde bus naar het stadion gereden en worden dan weer stilletjes op de vlucht naar Moskou gezet”.
Net als de meeste Azerbeidzjani’s is hij er van overtuigd dat het land alles uit de kast zal trekken om het songfestival een succes te maken. ,,Op last van de president heeft de First Lady en het hele kabinet zitting moeten nemen in de commissie die het moet organiseren. Ken je een land waar ze dat zouden doen? Reken er maar op dat er dit jaar nog meer dure hotels komen, dat de straten nog mooier worden en dat ze alles nog eens een paar keer zullen restaureren. Het is alleen zo jammer dat het gewone volk daar niets aan overhoud”, zegt hij. ,,Ik hoop maar dat duidelijk wordt dat wij ook een Europees volk zijn, ergens aan de kantlijn van Europa. We zijn een Europees volk, we hebben alleen geen democratie”.