Einde importverbod is ‘kwestie van dagen’

Staatssecretaris Henk Bleker bracht woensdag een bliksembezoek aan Moskou om de Russen te overtuigen dat er niets mis is met groente uit Nederland. Volgens hem is het nu nog maar een kwestie van dagen voor het importverbod van tafel is, met of zonder Europese instemming.

P1040580

Van een goedlachse marktkoopvrouwen in de Dorogomilovskimarkt krijgt Staatssecretaris Bleker een gepekelde augurk aangereikt. ,,Niets mis mee, gewoon uit Rusland. Het smaakt nog beter met een glaasje wodka”, lacht de verkoopster. Bleker neemt een hap, maar gooit de andere helft snel in een prullenmand. ,,Een halve is wel genoeg”, zegt hij. Na topoverleg in Luxemburg is de bewindsman direct doorgevlogen naar Moskou om de Russen er zelf van te overtuigen dat er aan Nederlandse groente niets schort. ,,Ik wil alleen maar uitleggen dat wij alle maatregelen hebben genomen. We hebben de afgelopen dagen ruim 500 controles uitgevoerd, er is met onze groente niets aan de hand. Het probleem ligt in Duitsland, ik ben hier om te vertellen dat onze landbouw schoon en veilig is”.

Importverbod of niet, net wanneer de staatssecretaris buiten staat te wachten tillen een paar potige jongens een aantal kratten Nederlandse kropsla naar buiten. Volgens kenners worden ze gewoon in andere dozen gestopt en alsnog verkocht. Toch is het Russische verbod een behoorlijke strop. Uit cijfers blijkt dat Nederland per week zo’n 15 miljoen euro misloopt doordat vrachtwagens aan de grens worden tegengehouden. Rusland importeert zo’n 40 procent van de totale groentenconsumptie, en ruim een derde daarvan komt uit de Europese Unie. Volgens Andrej Sinjakov, de Russische directeur van kwekerij The Greenery, is Rusland afhankelijk van de EU. ,,Zelfs de typisch Russische witte kool komt uit Nederland. De afgelopen maanden lieten we alleen daarvan al 60 vrachtladingen per week overkomen”. ,,Het seizoen is hier nog niet eens begonnen, en de gedachte dat je het land voor langere tijd op slot kan doen is gekkigheid. Er gaat hier heel veel geld in om, en ik weet zeker dat het met een paar dagen kan worden opgelost”.

Na een bezoek aan zijn Russische ambtgenoot Elena Skrynnik en een plots ingelast gesprek met Gennady Onisjtsjenko, de chef van de Russische voedsel- en warenautoriteit, weet Bleker dat het ‘een kwestie van dagen’ is voordat het verbod van tafel gaat. ,,Mijn bezoek wordt op prijs gesteld, ik ben de eerste EU minister die komt praten. Rusland wil duidelijkheid hebben over de bron en we hebben per direct een team met experts uit beide landen aan de slag gezet”. De autoriteiten willen voorkomen dat de prijzen stijgen of de schappen leeg blijven. De minister heeft naar eigen zeggen concrete afspraken gemaakt. Er blijven permanente controles, er komt een onafhankelijk testinstituut en de certificering en meetmethodes zullen worden nagelopen. De Nederlandse belangen lopen voorop. ,,Ik ben natuurlijk voor een Europese oplossing”, vertelt Bleker. ,,Maar als het land voor land gaat heb ik daar geen problemen mee. Wat goed is voor Nederland is goed voor Europa”.

P1040610

Pacifisch eilandenstaatje erkent Abchazie

Na Rusland, Venezuela, Nicaragua en het ministaatje Nauru erkent nu ook het kleine eilandenrijk Vanuatu voor de kust van Australië de onafhankelijkheid van de Georgische deelrepubliek Abchazië.

‘We hebben er drie maanden aan gewerkt en zijn erg gelukkig met het feit dat we eindelijk erkenning hebben gekregen uit Vanuatu’, liet Maxim Gvinjia, de minister van Buitenlandse Zaken van Abchazië vorige week nog uitgelaten weten aan de Russische pers. Maar afgelopen weekend werd hij teruggefloten door Donald Kalpokas, de permanente vertegenwoordiger van Venuatu bij de Verenigde Naties. Volgens hem doet zijn land alleen zaken met Georgië. ‘Ik heb het in de hoofdstad nagevraagd en iedereen ontkende het met klem’, zei hij tegenover de New York Times.

Aan het getouwtrek kwam vandaag een eind toen de gezaghebbende Russische zakenkrant Kommersant een ondertekend document publiceerde waarin de premiers van beide ministaatjes beloven ‘bij te zullen dragen aan wederzijds begrip’ en zich zich sterk maken voor vriendschap en handelsbetrekkingen tussen Abchazië en Venuatu. Rusland erkende Abchazië en een andere Georgische deelrepubliek, Zuid-Ossetië, als onafhankelijke landen na de vijfdaagse oorlog in 2008. Na een Russische lening erkende ook Venezuela en Nicaragua de onafhankelijkheid van Abchazië. In december 2009 liet het eilandje Nauru, zo’n 1600 kilometer ten noorden van Venuatu, ook weten dat het diplomatieke betrekkingen met Abchazië aan te gaan, volgens verschillende bronnen in ruil voor ruim 30 miljoen euro noodhulp. Volgens Georgische media is met Venuatu’s erkenning zo’n 16 miljoen euro gemoeid, al ontkent Abchazië dat in alle toonaarden. De inwoners van Venuatu zijn diepgelovig en beoefenen vanaf bamboetorens al eeuwen de kunst van het bungeejumpen. Op een van de eilanden wordt de Britse prins Philip als de nieuwe Messias gezien.

De lange schaduw van Stalin

Soms lijkt het in de straten van de Russische hoofdstad alsof de winter plots is teruggekeerd. Enorme hoeveelheden wit pluis dwarrelen tussen de bomen en kinderen spelen ermee alsof het sneeuw is. Iedere zomer laat de overwoekerende populierenpopulatie in Moskou van zich horen.

Pukh

De honderdduizenden gastarbeiders uit Centraal-Azië moeten in de herfst bladeren rapen, houden in de winter de straten sneeuwvrij en geven in de lente de stad een likje verf. Maar iedere zomer komt de moeilijkste taak: het verzamelen van de ‘poech’, het Russische woord voor het zaadpluis van de vrouwelijke populierenboom. ,,Het is niet te doen”, lacht Ibrahim, een 30-jarige migrant uit Oezbekistan. ,,Zelf wanneer je er midden in staat krijg je het nog niet in een zak”. Met een vuilniszak en veger en blik probeert hij een paar straten in het zuiden van de stad vrij te houden van pluis. Bij het kleinste zuchtje wind waait het op en daalt het pas kilometers verder neer.

Tijdens de industrialisatie onder leiding van Sovjet-leider Stalin veranderde het groene centrum van Moskou in een betonnen jungle. Om de stad toch wat op te leuken liet Stalin per oekaze overal populieren planten, en hield de toenmalige plantsoendienst er geen rekening mee dat het zaad van de bomen zomers voor overlast kon zorgen. Maar volgens biologen hebben ook de gewone Moskovieten schuld. Toen in de jaren ’60 de grote flats in de buitenwijken werden gebouwd waren het de bewoners zelf die de populieren in de grond stopten. De bomen groeien razendsnel, kunnen tot 25 meter hoog worden en geven verkoeling in de hete zomers. De schattingen lopen uiteen, maar volgens sommige experts zijn er in Moskou bijna een half miljoen populieren te vinden.

Dit jaar komt de overlast eerder dan verwacht. Door de ongewoon warme lenteperiode waait het pluis al begin juni door de straten. Moskovieten met contactlenzen knipperen hun ogen, regelmatig waait er een flinke hap pluis de mond in en zelfs de beste Moskouse restaurants kunnen niets doen wanneer er wat pluis in de soep blijkt te zitten. Duizenden inwoners met allergiën vluchten de stad uit, en de brandweer moet regelmatig uitrukken omdat het pluis ook nog eens lichtontvlambaar is. Moeders binden hun kinderen mondkapjes voor. ,,Mijn baby is geboren tijdens de verschrikkelijke smog van vorig jaar”, verzucht de 23-jarige moeder Ksenia die met de kinderwagen een wandelingetje maakt. ,,Toen we eindelijk naar buiten konden was het al snel weer winter, en nu moet ik haar alsnog goed inpakken om te voorkomen dat ze niet stikt in het pluis”.

Tijdens een persconferentie liet Anton Koelbatsjevski, het hoofd van de ecologische afdeling van Moskou, vorige week weten dat de overheid er iets gaat doen. Anders dan zijn voorganger is de nieuwe burgemeester van Moskou, Sergej Sobjanin, geen liefhebber van populieren. In de West-Siberische stad Tjoemen, in de regio waar hij lange tijd gouverneur was, liet hij alle populieren vellen. ‘Dat kunnen we in Moskou natuurlijk niet doen’, legt Koelbatsjevski uit. ‘Er zijn weinig bomen die de lucht zo goed zuiveren als populieren. Toch gaan we de komende tien jaar andere bomen planten en hoop ik dat er in 2020 geen pluis meer te vinden is’.

Park Repina