Pacifisch eilandenstaatje erkent Abchazie

Na Rusland, Venezuela, Nicaragua en het ministaatje Nauru erkent nu ook het kleine eilandenrijk Vanuatu voor de kust van Australië de onafhankelijkheid van de Georgische deelrepubliek Abchazië.

‘We hebben er drie maanden aan gewerkt en zijn erg gelukkig met het feit dat we eindelijk erkenning hebben gekregen uit Vanuatu’, liet Maxim Gvinjia, de minister van Buitenlandse Zaken van Abchazië vorige week nog uitgelaten weten aan de Russische pers. Maar afgelopen weekend werd hij teruggefloten door Donald Kalpokas, de permanente vertegenwoordiger van Venuatu bij de Verenigde Naties. Volgens hem doet zijn land alleen zaken met Georgië. ‘Ik heb het in de hoofdstad nagevraagd en iedereen ontkende het met klem’, zei hij tegenover de New York Times.

Aan het getouwtrek kwam vandaag een eind toen de gezaghebbende Russische zakenkrant Kommersant een ondertekend document publiceerde waarin de premiers van beide ministaatjes beloven ‘bij te zullen dragen aan wederzijds begrip’ en zich zich sterk maken voor vriendschap en handelsbetrekkingen tussen Abchazië en Venuatu. Rusland erkende Abchazië en een andere Georgische deelrepubliek, Zuid-Ossetië, als onafhankelijke landen na de vijfdaagse oorlog in 2008. Na een Russische lening erkende ook Venezuela en Nicaragua de onafhankelijkheid van Abchazië. In december 2009 liet het eilandje Nauru, zo’n 1600 kilometer ten noorden van Venuatu, ook weten dat het diplomatieke betrekkingen met Abchazië aan te gaan, volgens verschillende bronnen in ruil voor ruim 30 miljoen euro noodhulp. Volgens Georgische media is met Venuatu’s erkenning zo’n 16 miljoen euro gemoeid, al ontkent Abchazië dat in alle toonaarden. De inwoners van Venuatu zijn diepgelovig en beoefenen vanaf bamboetorens al eeuwen de kunst van het bungeejumpen. Op een van de eilanden wordt de Britse prins Philip als de nieuwe Messias gezien.

In Abchazie deelt Rusland de lakens uit

Rusland bouwt wegen, havens en vliegvelden in de Georgische deelrepubliek Abchazià«. En dankzij de open grens komen er ieder jaar meer Russische toeristen op bezoek. Rusland deelt de lakens uit in dit stukje niemandsland. En de meeste inwoners zijn er dolgelukig mee.

Novi Afon

In de schaduw van een grote palmboom spelen zo’n vijftien oude mannetjes schaak. ,,Waar kun je beter je oude dagen slijten dan hier?”, vraagt iemand. ,,Vroeger kregen we nog geen 10 euro per maand, ik moest er veel bij werken. Maar sinds we Russische paspoorten hebben krijgen we ook een Russisch pensioen. Dat is genoeg om tot mijn dood hier te blijven schaken!”

Tijdens de Sovjet-Unie was het een van de meest populaire kuuroorden. Dankzij de vruchtbare grond, het subtropische klimaat en vooral de de ideale ligging aan de Zwarte Zee kwamen duizenden sporters, politici en gewone toeristen uitrusten in Abchazià«. Maar de Sovjet-Unie viel uitelkaar en dit paradijselijk stuk land werd oorlogsgrond. Plots hoorde Abchazià« niet meer bij de Sovjet-Unie, maar bij Georgie. Ruim een jaar werd er een bloedige onafhankelijkheidsoorlog uitgevochten, waarna een defacto onafhankelijk Abchazisch regime de touwtjes in handen nam.

De ‘koude vrede’ tussen Georgie en de seperatistische deelrepubliek Abchazie hield bijna vijftien jaar stand. Tot vorig jaar augustus. Een vijfdaagse oorlog tussen Georgià« en Rusland om Zuid-Ossetià«, een soortgelijke seperatistische republiek, dwong de Georgià«rs op de knieà«n. Rusland erkende zowel Zuid-Ossetià« als Abchazià« als onafhankelijke staten en spaart kosten noch moeite de infrastructuur in de regio’s op te krikken.

Op het avondjournaal van de Abchazische televisie is dat goed te zien. Iedere dag is er wel een verbetering te zien of word er een nieuw project gestart. Het bergdorpje Bortsjal kreeg van de gemeente Moskou een aantal stokoude stadsbussen cadeau. Kinderen uit naburige dorpen kunnen nu met de bus naar school. Sporters uit Abchazià« mogen meespelen in de Russiche competitie. Het vliegveld van de Abchazische hoofdstuk Soekhoemi is onlangs gerepareerd en kan binnenkort internationale lijnvluchten ontvangen. De haven van Osjamsjira word uitgediept, de Russische marineschepen die nu voor de kust liggen zullen daar binnenkort aanmeren.

Rusland koopt daarmee de stabiliteit af in de regio. Abchazià« ligt op steenworpafstand van Sotsji, de Russische badplaats waar in 2014 de Olympische Winterspelen worden gehouden. Rusland wil geen onrusten of internationale inmenging aan haar grenzen. Vorige maand sprak Rusland een veto uit tegen de verlenging van de VN-waarnemersmissie in Abchazià«. VN-soldaten die een oogje in het zeil hielden moesten plots hun spullen pakken. Hun plaats word ingenomen door Russische soldaten. Afgelopen maart tekende de Russische regering een convenant met de Abchazische machthebbers waarin werd overeengekomen dat de komende 49 jaar zo’n 3800 Russische troepen in de seperatistische ministaat verblijven.

Ondertussen trekken jaarlijks bijna een miljoen Russische toeristen de grens over. In Abchazià« is het leven een stuk goedkoper dan in naburig Sotsji, en de stranden zijn er rustiger en schoner. Dit jaar verwachten de autoriteiten in Abchazià« meer toeristen dan ooit. Dankzij de crisis zijn veel Russen op zoek naar een goedkopere vakantie niet al te ver van huis. Ook Dimitri Rogozin, de Russische ambassadeur bij de NAVO, vierde zijn vakantie in Abchazià«. ,,Door mijn werk kom ik overal, maar nergens ter wereld is het zo mooi als hier”, vertelde hij. ,,De Abchazen hebben het recht om de baas te zijn op hun eigen grondgebied. Het belangrijkste is hier stabiliteit en veiligheid. Wij kunnen dat garanderen.”

Roeslan Anapin (32) is blij met de Russische steun. ,,Het gaat hier eindelijk een beetje vooruit. Er worden nieuwe gebouwen neergezet, er komen meer toeristen.” Ook hij heeft onlangs een Russisch paspoort in ontvangst genomen. ,,Wat moet je anders? Met een Abchazisch paspoort kom je nergens, en een Georgisch paspoort of een document van de Verenigde Naties, dat hebben we nooit gekregen.” Hij is blij met de instroom van toeristen, het is steeds drukker in zijn kleine restaurant aan de kuststrook. ,,Tijdens de Sovjet-Unie waren er geen grenzen, daarna kwam er oorlog. Met de Russische troepen hier komt er nu geen oorlog meer, het is alleen wachten tot de grenzen worden opgeheven.”

Strand met olietanker