Zeven maanden nadat de Russische activist Aleksandr Dolmatov naar Nederland is gevlucht, pleegt hij zelfmoord. Vandaag wordt hij begraven. De oppositie in Rusland is boos, zijn moeder bedroefd en de Nederlandse politiek bezorgd. Een reconstructie.

door Olaf Koens en Cyril Rosman
Als je recht op het uitzetcentrum Rotterdam af rijdt, zie je een strak kantoorgebouw, opgetrokken uit moderne, zwarte bakstenen. Maar als je dichterbij komt, zie je de camera’s, het stroomdraad en de hoge muren. Zouden de uitgeprocedeerde asielzoekers die hier opgesloten zitten over die hoge muren heen kunnen kijken, dan zouden ze de startbaan van Rotterdam Airport zien. Uitzetting is nergens zo dichtbij als hier. Achter die muren, in zijn cel, hing de Russische vluchteling Aleksandr Dolmatov zichzelf op. Op donderdagochtend 17 januari om 7.00 uur werd hij gevonden; zeven maanden nadat hij in Nederland was aangekomen. In die periode veranderde hij van een trotse demonstrant in Moskou, die de regering van Vladimir Poetin tergde, tot een man die zó bang was voor de wraak van die leider, dat hij zijn eigen leven nam.
Moskou
6 mei 2012
Vanaf het Oktjaberplein, waar Lenin nog fier op zijn sokkel staat, lopen tienduizenden Russen naar het Bolotnajaplein, richting het Kremlin. Op de dag voordat Vladimir Poetin wordt geïnstalleerd als de ‘nieuwe’ president van Rusland, staat een grote protestdemonstratie gepland. Die is gericht tegen het resultaat van de volgens velen gemanipuleerde verkiezingen. Onder de aanwezigen heerst een gevoel van ‘nu of nooit’. Als Poetin eenmaal geïnstalleerd zal zijn, is de hoop op verandering vervlogen. De politiemacht is groter dan ooit tevoren. De brug over de Moskou-rivier – de verbinding tussen het Kremlin en het Bolotnajaplein – staat vol met soldaten, politieagenten en medewerkers van de geheime dienst. Zijstraten zijn afgezet met bussen vol oproeragenten. Als oppositieleider Aleksej Navalny hardhandig wordt opgepakt, gaat het mis. Het plein staat stampvol, de menigte duwt een haag politieagenten weg. Er ontstaan opstootjes. Stokken, vlaggen, glazen flessen – alles vliegt heen en weer. Het plein wordt schoongeveegd. Ook onschuldige demonstranten worden bewusteloos geslagen.
Aleksandr Dolmatov, een dan 36-jarige manager in een rakettenfabriek, wordt opgepakt en in een arrestantenbusje gesmeten. Hij is al sinds 2000 actief voor de niet-geregistreerde oppositiepartij Een Ander Rusland. Anderhalve dag later wordt Dolmatov weer vrijgelaten. Behalve tientallen gewonden onder de demonstranten, hadden bij de demonstratie ook oproeragenten klappen gekregen. Het is voor het Kremlin het perfecte excuus om de oppositie op de hielen te zitten. Iedereen die op het plein aanwezig was, geldt als medeschuldig aan het aanzetten tot rellen. Arrestatieteams vallen de woningen van opposi- tieleiders binnen om bewijs te verzamelen. Dolmatov is bang en slaapt de dagen na de in- auguratie van Poetin niet thuis, maar bij vrienden. Niet ten onrechte: niet veel later trapt een arrestatieteam bij zijn moeder de deur in om hem opnieuw op te pakken. Dolmatov blijft bij vrienden in de buurt logeren en besluit naar Nederland te vluchten.
Kiev
8 juni
Om geen argwaan te wekken vliegt Dolmatov niet direct naar Nederland. Hij vliegt vanaf Moskou Domodedovo naar Kiev. Russen hebben namelijk geen visum voor Oekraïne nodig. Vrienden en kennissen van Dolmatov be- vestigen dat hij in de periode tussen zijn vrijlating en zijn vlucht veelvuldig bedreigd is geweest door de geheime dienst. Soms gaat zijn telefoon vanzelf aan en uit. Van een FSB-medewerker krijgt hij snoepjes waar hij maagklachten van krijgt. „De angst dat ze je zo maar kunnen oppakken, dat je gemarteld kunt worden en dat je jaren de cel in verdwijnt, is verschrikkelijk”, legt de bekende schrijver Arkady Babtsjenko uit. „Ik ben in veel conflictgebieden geweest, maar het gevoel dat het zwaard van Damocles continu boven je hangt maakt je gek. Ik ging de deur niet uit zonder kogelwerend vest. Ik liet me altijd flankeren door vrienden.” Ook bij Maria Baronova trapte de politie afgelopen mei de deur in. „Ik was niet thuis, de kinderoppas werd door gemaskerde mannen onder schot gehouden, al mijn persoonlijke spul- len werden in beslag genomen. Mijn zaak loopt nog steeds, maar ik blijf gewoon hier. Er zit niets anders op. In de rest van de wereld begrijpt men maar weinig van wat er daadwerkelijk in Rusland gebeurt. Wanneer je wel vlucht, blijf je de rest van je leven een balling. Dat moet verschrikkelijk zijn.”
De vlucht van Dolmatov kent nog een diepere laag. De Russische geheime dienst FSB was in eerste instantie juist een fan van de ingenieur. Zoals Dolmatov later zou verklaren, had de geheime dienst hem in 2008 en 2011 benaderd om als informant voor hen te werken. Hij zou ergens in Europa moeten gaan wonen en infiltreren in een ‘organisatie’. De dienst benaderde hem via zijn werkgever: Tactical Missile Corporation, dat raketten maakt voor de staat, en waar Dolmatov werkte als ingenieur. Hij weigerde.
Schiphol
9 juni
Na een dag in Kiev vliegt Dolmatov via Parijs door naar Amsterdam. Hij meldt zich als asielzoeker en belandt via het aanmeldcentrum in Ter Apel in een asielzoekerscentrum bij Wageningen. Op 9 juli vraagt hij officieel asiel aan. In een interview zegt hij dan: „Ik voel me hier min of meer veilig, maar ik besef dat ik doelwit kan zijn. Ik denk niet dat ik vergiftigd zal worden, zoals Litvinenko (de vermoorde Russische ex-spion, red.). Maar als ze zouden beslissen me uit de weg te ruimen, zullen ze me vinden.” Ook zegt hij niet langer meer politiek actief te zijn: „Ik voel me klaar om in Nederland te leven. Ik denk dat het nu belangrijk is dat ik Nederlands leer. Ik moet aan mijn leven hier denken.”
’s Gravendeel
15 november
Het azc ’s Gravendeel ligt weggestopt in de polders van de Hoeksche Waard. Op de voormalige camping De Aalfuik wonen een paar honderd asielzoekers in stacaravans. Wie naar ’s Gravendeel, de dichtsbijzijnde plek van een beetje omvang wil, moet een paar kilometer fietsen: altijd wind tegen, langs de dijk. Aleksandr Dolmatov woont er sinds de zomer. Hij was er heel druk bezig Nederlands te leren, vertelt Vluchtelingenwerk. „En hij was heel trots op de eerste Nederlandse fiets die hij had gekocht”, zegt zijn advocaat. Daarmee fietst hij een paar keer per week de 3,5 kilometer naar zorgcentrum Immanuel in ’s Gravendeel. De Russische raketingenieur schenkt er als vrijwilliger koffie en thee voor dementerende ouderen. „Hij was een graag geziene vrijwilliger, was erg sociaal en sprak al heel goed Nederlands”, zegt Nico de Pijper, bestuurder bij Immanuel.
Eind oktober komt bij Dolmatovs advocaat Marq Wijngaarden het bericht van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) binnen dat de dienst ‘voornemens is een negatief advies uit te brengen’ over de asielaanvraag. De IND stelt, kort door de bocht, dat Dolmatov bij terugkeer in Rusland alleen een boete wacht (van 12,50 euro) vanwege deelname aan de demonstratie. Op 12 december beslist de IND definitief negatief. Dat de IND de asielaanvraag afwijst omdat Rusland een veilig land is, stuit op onbegrip. Dolmatov was de dans net ontsprongen, zeggen vrienden en collega’s. Hij liep groot gevaar, en zou voor lange tijd achter de tralies verdwijnen wanneer hij naar Rusland teruggestuurd zou worden. De straffen op ongeoorloofd demonstreren zijn inmiddels vele malen strenger.
De 85-jarige Ljoedmila Aleksejeva, een van de meest gerespecteerde Russische mensenrechtenactivisten, begrijpt er niets van. ,,Weten ze in Nederland soms niet wat die Bolotnajazaak inhoudt? SNappen ze niet dat alle verdachten lange celstraffen gaan krijgen?” Het is deze periode in ‘s Gravendeel dat de Rus verandert. Hij gaat opeens vaak naar een Russisch-orthodoxe kerk in Rotterdam. De vriendenkring van Dolmatov begrijpt niet waarom de optimistische en opgewekte Aleksandr zich plots afsluit en steeds minder contact opneemt. Dimitri Netsjajev groeide met hem op in Koraljov, een Moskouse voorstad. ,,We hadden contact toen hij in Nederland was. Hij was altijd vrolijk. Maar opeens veranderde dat. Hij liet stuk voor stuk zijn vrienden links liggen en verbrak later het contact met zijn familie.”
Zijn advocaat Marq Wijngaarden ziet ook een verandering: bij een afspraak op 15 november waar ze het waarschijnlijke afwijzen van de asielaanvraag bespreken, is Aleksandr gesloten en terughouden en wil hij niet meer verklaren over de keren dat hij contact heeft gehad met de FSB in Rusland. Wijngaarden vermoedt dat de Rus in Nederland ook is benaderd en onder druk is gezet door de Russische geheime dienst. En nu bang is. Ook zijn vrienden denken dat. Dat de Russische geheime dienst zeer actief is in Nederland en geïnteresseerd in haar landgenoten hier, weet ook de Nederlandse inlichtingendienst AIVD. Die dienst waarschuwde onlangs nog voor de aanwezigheid van de Russen.
Ook wijzen velen op de absolute verwevenheid tussen de Russische politiek en FSB: president Poetin was vóór zijn aantreden het hoofd van de geheime dienst, en de huidige FSB-baas is een voormalig politi- cus. Zijn werk in een rakettenfabriek zou zich nu tegen Dolmatov kunnen keren. Hij kende geen staatsgeheimen, maar het is voor de Russische machthebbers een mooie kans een activist in de media af te schilderen als landverrader: hij zal in het buitenland vast raketgeheimen hebben losgelaten.
Uitzetcentrum Rotterdam
17 januari 2013, 07.00 uur
Achter de bakstenen muren van het uitzetcentrum Rotterdam vin- den de bewakers het levenloze lichaam van Aleksandr Dolmatov. Hij heeft zichzelf opgehangen in zijn cel. Het ging slecht met de Rus in de weken daarvóór. Hij kwam niet op- dagen voor het koffie schenken in ’s Gravendeel. „En dat was niets voor hem.” Voor de eerste keer haalde hij niet zijn wekelijkse stempel, zoals asielzoekers moeten doen, op het azc ’s Gravendeel. Hij kwam 8 januari niet opdagen voor een afspraak met zijn advo- caat in Amsterdam. „Ik heb hem op 9, 10 en 11 januari gebeld en ge-sms’t, maar hij reageerde niet”, zegt Wijngaarden. Daarop besluit hij zonder overleg met zijn cliënt beroep aan te tekenen tegen de beslissing van de IND.
Op zondag 13 januari belt Dolmatov vanaf het azc in ’s Gravendeel met de politie om te melden dat er iets ergs is gebeurd. Hij zou een zelfmoordpoging hebben gedaan. De Rus wordt naar het politiebureau in Dordrecht gebracht. Daar wordt hij op maandag onderzocht door een arts. Volgens Wijngaarden oor- deelt de arts dat zijn cliënt niet meer voor zijn eigen veiligheid hoeft te worden vastgehouden. Toch wordt Dolmatov op woens- dagavond overgebracht naar het uitzetcentrum naast Rotterdam Airport. De volgende ochtend is Aleksandr Dolmatov dood.
Amsterdam
30 januari
In de Russisch-orthodoxe kerk in Amsterdam is een herdenkingsdienst voor Aleksandr. Ook Dimitri Netsjajev, een jeugdvriend, is in Nederland, om de terugkeer van het lichaam naar Rusland te begeleiden. De dood van Dolmatov is in Rusland voorpaginanieuws. In Nederland heeft staatssecretaris Teeven een onderzoek aangekondigd naar het overlijden.
De moeder van Aleksandr heeft een brief geschreven aan koningin Beatrix met het verzoek de zaak tot op de bodem te laten uitzoeken. De koningin, en dat is uitzonderlijk, reageert in het openbaar en spreekt van een „grote tragedie” en een „ingewikkelde zaak”.
In de afscheidsbrief van Dolmatov aan zijn moeder, die in het uitzetcentrum werd gevonden, schrijft de activist dat hij ‘niet wil terugkeren als verrader’. „Ik heb de veiligheid van mijn vaderland verraden.” In een laatste blaadje van de brief, dat deze week opdook, zou staan dat hij de laatste jaren van zijn leven ‘stom en zinloos’ vond. Ze stonden in het teken van ‘drugs en losbandigheid’.
Volgens vrienden rookte hij hooguit zo nu en dan een joint. Dat Dolmatov vrijwillig een einde aan zijn leven gemaakt zou hebben, gaat er bij Dimitri Netsjajev niet in. „Niemand gelooft dat. Zijn vrienden niet, de familie niet. We gaan ervan uit dat hij onder druk is gezet, misschien wel door de Nederlandse veiligheidsdiensten. Misschien hebben ze hem gedreigd, misschien hebben ze hem onder medicamenten gezet, chemisch beïnvloed, misschien zelfs gemarteld. We weten het niet. Maar uit zichzelf zou hij dit nooit gedaan hebben.” De Russische vrienden den- ken ook dat Dolmatov zou worden uitgezet om de verhoudingen tussen Nederland en Rusland niet on- der druk te zetten. De economi- sche banden zijn hecht en Vladimir Poetin komt in april naar Nederland omdat 2013 het Nederland-Ruslandjaar is. Advocaat Wijngaarden heeft vier A4’tjes vol vragen opgestuurd naar staatssecretaris Teeven. Hij wil onder meer een onderzoek door een onafhankelijke instantie. De resultaten van een onderzoek van het ministerie van Jus- titie worden over een week of zes verwacht.
Moskou
6 februari
Aleksandr Dolmatov is terug in Moskou. Vandaag wordt hij begraven.