(foto: Matvey Andreyev)

In de Oekraà¯ense hoofdstad Kiev draait de verwarming nog op volle toeren. De concià«rges in de buitenwijken zien geen problemen. “žBinnen een paar dagen is het allemaal opgelost”. Jongeren zijn minder optimistisch.

KIEV – ,,Voel maar, het werkt prima. Maar echt warm is het niet.” Maria Mirtsjoek (67) is de concià«rge van een groot flatgebouw in Osokorky, een buitenwijk aan de rechteroever van de Dnjepr in de Oekraà¯ense hoofdstad.,,Het is binnen misschien 17 graden. Normaal gesproken is het warmer, maar er zit nog een stevige vorst in de grond.” De temperatuur in Kiev is de afgelopen dagen gestegen tot min 5 graden celcius.

Op het eerste gezicht heeft niemand in Kiev last van de gascrisis. Het openbaar vervoer werkt als altijd. De winkels zijn gewoon open en de rookpluimen van de energie-verslindende fabrieken in de stad zijn overal te zien. (more…)

Après avoir fragilisé les systèmes financiers d’Europe occidentale, la crise débarque en Europe de l’Est et contraint les Etats criblés de dettes, comme l’Ukraine, à  se serrer la ceinture pour éviter l’effondrement.

L’ancienne République soviétique a déjà  nationalisé deux de ses plus grandes banques et demandé près de 12 milliards d’euros au FMI pour renflouer ses caisses. Sur les dernières semaines, le hryvnia, la monnaie nationale, a perdu 12 % de sa valeur et les demandes en matières premières (charbon, gaz naturel), une des principales sources de revenus du pays, ne cessent de baisser. Des effets qui se font sentir jusque dans la rue puisque plusieurs banques ont plafonné les retraits aux distributeurs automatiques à  150 euros par jour.

L’effet de la crise est en outre renforcé par l’instabilité politique qui ronge le pays depuis la rupture entre le Premier ministre Ioulia Timochenko et le président Victor Iouchtchenko. Au bord du précipice, le chef de l’Etat a été contraint de rappeler le Parlement, qu’il avait dissous deux semaines auparavant, et de repousser les élections au 14 décembre prochain. (continuer en francais / in English)

It’s for sale at around 35 hrivnya’s (about 5 euro’s) in one of the many passages under ‘Maidan’, the main square of Ukraine’s capital. It reads ‘Дякую тобi, боже, що я не москаль!’, which is Ukrainian for ‘Thank you, God, that I am not Moscovite!’. It was a present to me from a lovely russophobe.

The saleswoman had the shirt available in most sizes, and according to sources it’s been quite popular amoung Ukrainians and ‘CIS-tourists’. It is a significant change. The last time I was paying attention to the shirt-sellars in Kiev they mainly had orange t-shirts reading ‘Yes to Yushenko’, or any other orange-revolution attributes. Now, all that has been replaced with Ukrainian patriottic shirts (such as ‘Ukraine – born to be free) and this russophobe example. The woman did have a couple of Russian and Soviet-flags on stock.

A lesson of macro-economics thus learns that the Orange Revolution isn’t much of a selling point any longer, Ukraine’s future lies in pattriotism and Soviet nostalgia. Well… It’s all made in China anyhow

In november van 2007 stond er echter weer een massa voor het parlement. Ruim 50.000 mensen protesteerden tegen armoede, werkloosheid en riepen om vervroegde verkiezingen. Een paar dagen later sloeg de regering terug op een manier die we kennen uit Kazachstan of Azerbeidzjan, alsof er in Georgià« nooit een revolutie had plaatsgevonden. Saakasjvili verdedigde zich met de bewering dat er ‘met Russische steun’ een staatsgreep op stapel stond, en kondigde de noodtoestand af.

Diezelfde dag werd ook het oppositiekanaal Imedi met geweld uit de lucht gehaald. Saakasjvili wist vervolgens vriend en vijand te verrassen door af te treden, en daarmee vervroegde verkiezingen uit te schrijven. Op die manier konden de Georgià«rs zelf hun oordeel vellen over de dramatische gebeurtenissen. De Georgische oppositie heeft, ondanks de matige toegang tot de media en de continue schandalen die haar teisterden, een uitstekende prestatie geleverd. De Rozenrevolutie heeft haar glans verloren, en dat is maar goed ook. Veel analisten denken dat een stevige oppositie Georgià« vooruit zal helpen. (lees verder bij Knack)

 

” Zeker is dat het verloop van de kwestie-Gongadze tekenend is voor de politieke teleurstelling in Oekraine: de politieke wil ontbreekt er om hervormingen door te voeren.”