Het vreemde aan een oorlog is dat je plots de ruimte krijgt. Niet alleen op de ether, televisie en in kranten, maar ook in de vorm waarin je schrijft. Voor een krantenstuk ben je vaak de helft van je stuk al kwijt aan inleidingen,achtergrondjes, bijzinnen en analise. Nu kon ik plots, heel simpel gezegd, schrijven. Gewoon optekenen wat mensen je vertellen. Echte journalistiek. Pas later komt de achtergrond en moet je weer op de vierkante centimeter werken, zoals hierboven. Het conflict in 3000 tekens voor Knack. [PDF]

Diezelfde dag werd ook het oppositiekanaal Imedi met geweld uit de lucht gehaald. Saakasjvili wist vervolgens vriend en vijand te verrassen door af te treden, en daarmee vervroegde verkiezingen uit te schrijven. Op die manier konden de Georgià«rs zelf hun oordeel vellen over de dramatische gebeurtenissen. De Georgische oppositie heeft, ondanks de matige toegang tot de media en de continue schandalen die haar teisterden, een uitstekende prestatie geleverd. De Rozenrevolutie heeft haar glans verloren, en dat is maar goed ook. Veel analisten denken dat een stevige oppositie Georgià« vooruit zal helpen. (lees verder bij Knack)

” Zeker is dat het verloop van de kwestie-Gongadze tekenend is voor de politieke teleurstelling in Oekraine: de politieke wil ontbreekt er om hervormingen door te voeren.”

Op de hoek bij een stembureau in Almaty zit een man die watermeloenen verkoopt. Hij komt eigenlijk uit Karganda, een stad in het Noorden van Kazachstan, maar reisde met een vrachtwagen vol watermeloenen af naar Almaty. “œHier kunnen mensen zoetigheid meer waarderen, en mijn watermeloenen zijn bijzonder zoet! Proef maar!”. Zijn naam is Gamzat, en zijn watermeloenen smaken beslist beter dan die gekweekt in Belgie. Hij is verbaasd wanneer ik hem vraag of hij vandaag gestemd heeft. “œZijn er verkiezingen dan? Ik vroeg me al af waarom het zo rustig is op straat. Niemand koopt watermeloenen vandaag”.