Op een voormalig fabrieksterrein in een Moskouse buitenwijk bakt een Russisch bedrijf zo’n 1000 echte Limburgse vlaaien per dag. De eigenaar woonde jaren geleden in Nederland en nam het recept mee naar Moskou. Het bedrijf wil binnenkort een eigen winkelketen beginnen.

,,Ik was in het begin wat sceptisch, zoals iedereen. Maar toen Leonid mij een punt liet proeven was ik direct verkocht. Ik ben gelijk aan de slag gegaan”, legt Demoer Demoerisjvili uit, de directeur van KonVlaai. ,,En ik eet ze nog elke dag, je raakt er gewoon niet op uitgekeken. Onze chef Leonid Sokolik woonde jaren met zijn gezin in Nederland, waar hij het recept onder de knie kreeg. En toen hij 12 jaar geleden terug kwam zijn we begonnen die vlaaien hier te verkopen. Omdat het helemaal niet op een Russische taart lijkt wilde aanvankelijk niemand het hebben. Tot ze konden proeven, dan waren ze allemaal om!”

De productie van KonVlaai is gehuisvest in de kantine van een voormalige fabriek op een industrieterrein in een buitenwijk van Moskou. ,,Het ziet er allemaal wat ouderwets en rommelig uit”, legt Demoerisjvili uit, ,,Maar we willen hier niets opknappen. We huren dit pand en voor je het weet moet je weer verhuizen, alles kan in Rusland.” Er werken zo’n 50 mensen bij KonVlaai en het bedrijf maakt gemiddeld 1000 vlaaien per dag. De ingredienten komen uit alle hoeken van de wereld. ,,Het hangt van de seizoenen af. In de zomer kopen we Russische kersen, soms kopen we de appels hier op de markt om de hoek, maar vaak moeten we diepgevroren fruit importeren”, zegt Demoerisjvili. De kersenvlaai verkoopt het best. ,,Russen houden niet alleen van zoetigheid, ze zien kersen vooral als gezond fruit. Daarom verkoopt deze vlaai bijzonder goed in de winter.” In de catalogus zijn 45 verschillende soorten vlaai beschikbaar, en sinds kort brengt het bedrijf kokoskoeken en zelfs gevulde koek op de markt.

De vlaaien zijn verkrijgbaar bij verschillende supermarkten in Moskou. Verkopen in de rest van Rusland is logistiek gezien een uitdaging omdat de houdbaarheidsdatum op vijf dagen staat. ,,We hebben wel eens een poging gedaan te verkopen in steden als Jaroslavl en Vladimir, maar het blijft lastig. Je kunt die vlaaien ook niet zomaar opstapelen.” Het is bovendien lastig werken met supermarktketens in Rusland, weet Demoerisjvili. ,,Je moet betalen voor de ruimte die je product inneemt, en bij sommige ketens krijg je pas drie maanden later je geld. Daarnaast hebben we de laatste jaren felle concurrentie gekregen. Franse, Duitse en vooral Oostenrijkse bakkers proberen de Russische markt te veroveren. Daarom willen we het liefst een eigen winkelketen openen. Als experiment hebben we nu een eerste verkooppunt open, dat loopt nu al aardig. We kunnen het zelf veel beter verkopen dan de supermarkten. Wanneer we een investeerder vinden kunnen we groter aan de slag, dan moet er in iedere Moskouse buitenwijk Limburgse vlaai te vinden zijn!”