Moldavie – zomer 2007
Friday, February 22nd, 2008
Alfred schrijft: “Hunter S. Thompson had een typmachine en een sigarettenmondstuk, maar Olaf B. Koens heeft een laptop en een lepel!”

Alfred schrijft: “Hunter S. Thompson had een typmachine en een sigarettenmondstuk, maar Olaf B. Koens heeft een laptop en een lepel!”
Het is een psychologisch fenomeen dat mij alleen bekend is uit de voormalige Sovjet-Unie. Je ziet iets gebeuren, maar het is zo absurd dat je het beter maar vergeet. Je wrijft in je ogen. “˜Gebeurde dat echt?”™ Nee. Doorlopen.
Zo zit er een 24-uurs apotheek bij mij om de hoek. Eerste hulp bij hoofdpijn, vitaminezucht of bij plotselinge nood aan condooms. Ik liep eens drie uur in de morgen die winkel in. De beveiliger schrikt op, veronschuldigd zich en houdt je scherp in de smiezen. Ik reken af en wanneer de schuifdeuren openen stapt er een groot wit paard naar binnen. “˜What the hell?”™ Nee. This did not happen. Hup, naar huis.
Een paar weken later loop ’s avonds over de Tverskajastraat. In de verte duikt een mollig meisje op, met een paard. “œWil je een stukje rijden?”, vraagt ze, zonder me aan te kijken. “œNee”, zeg ik. “œMag ik wat roebels voor de manege?”, vraagt ze nog een keer. “œNee”. “œHeb je sigaretten?” “œRot toch op”, bijt ik terug. Het paard sjokt voort, en duikt een paar meter verder diezelfde apotheek in. De beveiliger heeft het een bak water. Alles valt op z”™n plaats.
Ongeveer twee jaar geleden was ik waarnemer bij de “˜verkiezingen”™ in Azerbaijan. Ik reed in een minibusje kris kras door dorpjes, steden en langs desolate industrieterreinen. Toen de uitslag bekend was (Aliyev wint alles) reden we terug naar Bakoe, ik sukkelde in slaap. Ergens in een ooghoek zag ik een enorme robot, misschien zo groot als het atomium in Brussel. Hij lachtte naar me. Ik heb dat altijd proberen te vergeten. Tot ik deze post vorige week. Dus toch.
(foto-credit: Rena Effendi voor Eurasianet

Back in Moscow. Phone rings.
“How are you baby, how was the train-ride?“, she asks
“Terrible, as always“, I say.
Russian 3rd class just kills me. I am too fall for it. People bump their heads to my feet. Sleepless nights.
“So, I’ll see you in California“, she says
“Yes!“, I say
“Dress light baby“, she says.
Dress light. I sure will