Tag Archives: Rusland
Zakendoen in land van Poetin: ‘In Rusland voel je dat je leeft’
Rusland is een land vol paradoxen. Terwijl de politiek stagneert, de corruptie toeneemt en de duimschroeven onder Vladimir Poetin opnieuw worden aangedraaid, blijft de economie gewoon groeien. En daar spelen steeds meer Nederlandse bedrijven handig op in. Maar makkelijk is het niet.
De gure wind jaagt over het grote Oktoberplein. Het verkeer staat in alle richtingen vast, voetgangers schuifelen voorzichtig over de gladde sneeuwvloer naar de metro. Bijna niemand let op het enorme Leninbeeld dat nog altijd pontificaal op het plein staat. De sneeuwvlokken striemen de gezichten van de gemeentewerkers die platgelopen sneeuw wegbikken.
Vanuit een café met een goed uitzicht over het plein kijkt Jeroen Ketting naar buiten. ‘Weet je welke fout veel Nederlanders maken? Dat ze bang zijn. Angst is ook in Rusland een slechte raadgever. Er is hier feitelijk niets om bang voor te zijn.’ Hij kan het weten. Al zeventien jaar woont en werkt Ketting in Moskou als oprichter en directeur van Lighthouse, een bedrijf dat internationale ondernemingen helpt bij het veroveren van de Russische markt.
‘De wilde jaren negentig zijn al lang voorbij, het is een stuk minder spannend geworden. Ik ken eigenlijk nauwelijks gevallen van buitenlanders die met gewelddadige misdaad in aanraking komen. Als je je zaken goed regelt en je goed voorbereidt, kun je in Rusland heel goed zaken doen.’
In tegenstelling tot de meeste delen van Europa groeit de economie in Rusland nog altijd, ondanks de politieke turbulentie, ondanks de crisis in de rest van de wereld. Moskou is maar drie uur vliegen van Schiphol, en toch lijkt het voor veel ondernemers de andere kant van de wereld. ‘En dat is ook zo’, lacht Ketting. ‘De betalingen verlopen anders, de logistiek is een hele kluif, de douaneformaliteiten zijn anders, de certificering gaat hier op een totaal andere manier. En dat is nog maar het begin. Wat dacht je van de wetgeving, de eisen wat de boekhouding betreft, de belastingen? Dat is nog een fout die veel Nederlandse ondernemers maken; denken dat het in Rusland net zo gaat als in Nederland.’
Toch groeit de bilaterale handel tussen Nederland en Rusland, het afgelopen jaar zelfs met 20 procent. Er zijn ruim achthonderd Nederlands-Russische joint ventures actief op de Russische markt, en volgens de laatste cijfers hebben tenminste driehonderd Nederlandse bedrijven een vestiging in Moskou, Sint-Petersburg of een van de andere miljoenensteden in het enorme land.
Corruptie
Opmerkelijk, want Rusland is nog altijd een van de meest corrupte landen ter wereld. In de jaarlijkse ranglijst van Transparency International staat het land op de 133ste plaats, gedeeld met Iran, Honduras en Kazachstan. Uit cijfers van de overheid blijkt dat de hoeveelheid corruptiezaken afneemt, maar de hoogte van de gemiddelde steekpenning is de afgelopen jaren enorm gegroeid.
‘In de jaren negentig werd je nog vaak gestopt door de verkeerspolitie die dan probeerde je geld af te troggelen’, legt Ketting uit. ‘Dat is praktisch verleden tijd. Overal in Moskou zijn nu verkeerscamera’s, de boete wordt gewoon naar huis gestuurd.’ De corruptie is in veel gevallen geïnstitutionaliseerd. Het wemelt in Rusland van de kleine dienstverlenende bedrijfjes die ‘helpen’.
‘Een goede customsbroker was vroeger douanebeambte, een ervaren belastingadviseur werkte vroeger bij de belastingdienst. Iets wat je trouwens ook in Nederland ziet, waar goede accountants jaren bij de belastingdienst hebben gewerkt.’
De oplossing ligt niet in een envelopje met dollars, de oplossing ligt in het inschakelen van een bureau of een partner die ervaring heeft met corruptie. ‘Wanneer je bij de Russische douane tegen situaties aanloopt waarin het lijkt dat een betaling onder de tafel de oplossing is, moet je gewoon een ervaren customsbroker inschakelen. Wanneer er problemen van juridische of belastingtechnische aard zijn, moet je een goede Russische jurist inschakelen.’ Het is een van de vele paradoxen van Rusland. Omdat de corruptie en de bureaucratie zo goed ingebed zijn, zijn organisaties als de belastingdienst en zelfs rechtbanken erg terughoudend de regels met voeten te treden. ‘Als je goed weet wat je rechten zijn kom je een heel eind’, legt Ketting uit. ‘Wij raden onze klanten altijd ten zeerste af betalingen onder de tafel te verrichten. Het is veel beter met een goed netwerk van dienstverleners te werken, Russische bedrijven die streetwise zijn en van de hoed en de rand weten.’
Bas Godska, de ceo van Acrobator.com werkt al jaren in de internet- en e-commerce-sector in Rusland. ‘Ik kom in het dagelijks handelsverkeer zelden corruptie tegen, digitalisatie is het beste medicijn – alles is transparant. In de mediasector pakken mensen soms smeergeld aan, maar het valt me op hoe correct veel ambtenaren zich zijn gaan gedragen.’ Godska, die al jaren in Rusland werkt, de taal vloeiend spreekt en een voorliefde voor mooie auto’s heeft, komt des te vaker corrupte verkeersagenten tegen. ‘Onlangs had ik geen contant geld bij me om een politieagent af te schepen. Ik zat in de fout, want ik had mijn rijbewijs niet bij me. Ik heb hem een promocode voor mijn internetwinkel gegeven, daarmee kon hij voor zijn vrouw – of minnares – online schoenen kopen. Zo gaan de Russische corruptie en de Nederlandse handelsgeest toch nog door één deur – hij was in zijn nopjes en ik heb meer omzet.’
Positief
Volgens de Russische overheid was de bilaterale handel afgelopen jaar goed voor ruim 63 miljard euro. Bij het CBS liggen er andere cijfers; daar staat de onderlinge handel voor iets meer dan 25 miljard euro in de boeken. De Nederlandse ambassade in Moskou bevestigt dat het Nederlandse cijfer dichter bij de waarheid ligt. ‘Maar het is natuurlijk altijd positief dat de Russen ons zo hoog incalculeren’, lacht een medewerker. ‘Ze denken goed over ons, dat is altijd positief.’
Dat weet ook René Kremers, een agrarisch ondernemer die al jaren in Rusland komt. ‘Nederland is bekend en staat goed aangeschreven, dat merk je overal’, legt hij uit. Samen met collega’s en concurrenten runt Kremers Plus for Progress, een organisatie die de banden tussen Nederland en Rusland in de agrarische sector aanhaalt. ‘We sturen veel studenten van de landbouwuniversiteit naar Rusland; voor een stage of tijdelijk werk. Het grappige is, de Russen laten onze jongens niet gaan. We moeten altijd uitleggen; als je eenmaal naar Rusland gaat, is de kans groot dat je niet meer terug wilt.’
Het is bovendien goed ondernemen. De Russen zijn duidelijk, recht voor de raap en draaien er niet om heen. ‘Je ziet hier maar weinig van het ja zeggen, nee doen’, legt Kremers uit. ‘Soms lukken er bepaalde zaken niet of gaat er iets fout, maar dan is er altijd wel een duidelijke reden voor.’
Ook het beeld dat de Russen een stug en chagrijnig volkje zijn klopt niet. ‘Stel je eens voor, midden in mei – dat is de belangrijkste maand in de sector. Daar gaat bij ons alles voor opzij. Maar in Rusland is dat niet zo. Wanneer ze iets te vieren hebben, dan vieren ze het. Ze gaan die maand gerust op vakantie. Daar moet je rekening mee houden. Wanneer de Russen op zaterdag een feestje geven wil dat niet altijd zeggen dat iedereen op maandag weer vrolijk aan het werk is.’
Stagnatie en groei
Met de terugkeer van Vladimir Poetin als president is in Rusland een politieke stagnatie ingezet. De duimschroeven worden aangedraaid, de oppositie krijgt steeds minder bewegingsvrijheid. Dat is geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten of uit Rusland weg te blijven. Want economisch gezien gaat het voorzichtig de andere kant op. De middenklasse groeit, officieel gezien is de werkeloosheid lager dan ooit, op de lange termijn heeft dat ook politieke consequenties.
‘Ik denk dat het uiteindelijk wel de goede kant op gaat’, legt Kremers uit. ‘Het kan eigenlijk alleen nog maar de goede kant op gaan.’ Rusland blijft bovendien fascineren, weet Godska. ‘De rijkdom van de Russische taal waarin nog altijd subtiliteiten besloten liggen, de schoonheid en charme van de Russische vrouw. De 24-uurs economie in Moskou, de leuke informele manier van zakendoen. De winters blijven lang en koud, dat zal wel nooit veranderen. Het is het allemaal waard.’
Maar wat is het echte geheim? René Kremers denkt lang na. ‘Weet je wat het is? Je moet persoonlijke relaties opbouwen. Je kunt niet in Nederland blijven en in Rusland een bedrijf runnen, men wil je toch gewoon even zien.’ Ketting kan het alleen maar beamen. ‘Je moet in Rusland bovenop je zaken zitten. Je moet er wonen, of tenminste zeer regelmatig komen.’ En, het belangrijkste – je moet het in Rusland naar je zin hebben. Rusland is een lastig, ingewikkeld en vermoeiend land. Ketting: ‘Wanneer je als een boer met kiespijn door Rusland reist, zul je de broodnodige relaties niet aan kunnen knopen. Je moet elke dag net dat stapje extra willen zetten. Dit is een veeleisend land waar je elke minuut voelt dat je leeft. Als je die energie hebt, is dit de ideale plek om zaken te doen.’
Rusland vraagt meer informatie van Nicosia
Rusland gaat woensdag met Cyprus overleggen over de crisisheffing die de regering-Anastasiades op last van de eurogroep en het IMF toepast op banktegoeden. Dat heeft de Russische minister van financiën Anton Siloeanov gisteren gezegd. De maatregel raakt veel Russische spaarders. Zij hebben volgens schattingen tussen de $ 18 mrd en $ 35 mrd op het eiland gestald. De verdenking bestaat dat veel Russen Cyprus gebruiken om zwart geld wit te wassen.
Ondanks de maatregel met de banktegoeden, bleven de Russische reacties afgelopen weekeinde nog beperkt. De Russen waren te druk met het vieren van het officiële einde van de winter. minister Siloeanov zei tegen nieuwsagentschap 1Prime dat Rusland ‘de transparantie op Cyprus’ wil bevorderen. ‘Net als onze Europese collega’s zijn we daar erg in geïnteresseerd.’ De besprekingen tussen Rusland en Cyprus gaan woensdag ook over de voorwaarden van een lening van € 2,5 mrd die Cyprus in 2011 van moskou ontving. Cyprus wil de looptijd van die lening met vijf jaar verlengen, en wil een verlaging van de rentevoet, die nu 4,5% is.
Daarbij wil Siloeanov van zijn ambtsgenoot michalis Sarris meer informatie over op Cyprus gevestigde Russische bedrijven. De Russische overheid zint al jaren op de aanpak van Russische bedrijven die om fiscale redenen op Cyprus zijn gevestigd. Ze betalen er weinig belasting. President Vladimir Poetin maakte de aanpak van het probleem tot een verkiezingsbelofte.
Kredietbeoordelaar moody’s vestigde er vorige week nog eens de aandacht op dat Russische banken en bedrijven miljarden dollars zouden kunnen verliezen als Cyprus failliet zou gaan. Volgens moody’s hebben Russische banken tussen de $ 30 mrd en $ 40 mrd aan leningen uitstaan op Cyprus. De kredietbeoordelaar becijfert het bedrag aan Russische banktegoeden op $ 12 mrd, lager dan andere schattingen. Als Cyprus failliet zou gaan, zou dat ertoe kunnen leiden dat Russische bedrijven en banken hun schuldverplichtingen ook niet meer kunnen nakomen, zo waarschuwde Eugene Tarzimanov van Moody’s vorige week.
Bloemensector vaart wel bij vrouwendag in Rusland
In West-Europa is het een bijna vergeten feestdag, maar de Russen vieren internationale vrouwendag meer dan uitbundig. Bij de bloemenveiling is Aalsmeer verdubbelt de omzet in de aanloop naar vrijdag 8 maart. Ligt de omzet in een normale week op zo’n € 77 mln, de afgelopen week schoot die omhoog naar € 115 mln.
‘Het is dubbel feest. Behalve internationale vrouwendag op vrijdag is het zondag in het Verenigd Koninkrijk ook nog eens moederdag’, legt Joram Wijnaendts van Resandt, woordvoerder van FloraHolland, uit. Bij de veiling groeit de export van bloemen uit de hele wereld naar Rusland jaarlijks met 30%. ‘Voor Russen zijn bloemen belangrijker dan vakantie’, legt Wijnaendts van Resandt uit. ‘Het kan de laatste jaren allemaal niet gek genoeg zijn.
Er moet zo veel mogelijk glitter over de bloemen, ze krijgen cocktailparasolletjes, confetti en worden verpakt in glimmend papier.’ Internationale vrouwendag is in Rusland zelfs een vrije dag. In de eerste week van maart zijn cafés en restaurants verplicht posters op te hangen die mannen herinneren aan hun jaarlijkse plicht.‘Koop bloemen voor de vrouw, ze heeft het verdiend’, valt er op iedere straathoek in Moskou te lezen.
Internationale vrouwendag is een van de belangrijkste feestdagen in Rusland geworden. Moeders, dochters, grootmoeders, allemaal krijgen ze een flink bos bloemen. Terwijl de vraag in Rusland groeit, blijft het aanbod van in Nederland gekweekte bloemen er gelijk. ‘De telers uit Latijns-Amerika en Afrika slaan ook hun slag, die komen met veel exotische soorten en grote bloeiende variaties. Nederlandse bloemen zijn bescheidener, vaak nog in knop, maar hebben wel een langer vaasleven — eigenschappen waar de Russen nog maar weinig om geven’, vertelt Wijnaendts van Resandt.
Ook de interne markt groeit, al staat die nog altijd maar voor 10% van de omzet. ‘Russen houden van alles wat uit het buitenland komt. En de Nederlandse veiling heeft een goed imago. We bieden een heel pakket aan, van certificering tot logistiek. dat is vooral bij het achterland in trek. Van de Russische miljoenensteden tot de grens met China — tot in de verste uithoeken van Rusland kun je bloemen uit Nederland kopen.’
Bij een kleine bloemenkiosk aan het Bolotnajaplein in het centrum van Moskou ligt de voorraad zelfs op de grond. In de aanloop naar vrijdag staat de kiosk tot aan de nok vol met versgesneden bloemen. Uitbater Edgoer heeft zijn vrouw en kinderen ingezet en een neef uit Azerbeidzjan laten overvliegen om het karwei te klaren. ‘Je kunt het als man gewoon niet maken om geen bloemen te geven’, legt Edgoer uit. ‘Het is belangrijker dan Valentijnsdag en moederdag en soms ook belangrijker dan verjaardagen.’
Retail is de grootste groeimarkt de komende jaren. Multinationals als meubelketen Ikea en supermarktketen Auchan stunten met scherp geprijsde bloemen, bij de grote winkelhallen is het graaien geblazen. Toch draait de traditionele straatverkoop ook nog altijd als een geoliede machine. Begin maart schieten de tentjes met tijdelijke bloemenkioskjes bij metrostations als paddenstoelen uit de grond. In glazen constructies worden de rozen met kaarsjes boven het vriespunt gehouden. Verkopers werken dag en nacht, sommige bloemisten durven tot ruim € 500 te vragen voor de mooiste boeketten.
‘En het fascinerende is, ze worden nog verkocht ook’, lacht Wijnaendts van Resandt. ‘Het heeft met status te maken. de Russische middenklasse groeit. Vroeger had niemand spaargeld, nu wordt er voorzichtig meer gespaard. En dat geld geven de Russen uit op dit soort piekmomenten.’
Ook bij veredelaar Deliflor uit Maasdijk is 8 maart de favoriete feestdag van het jaar. ‘Een chrysant gaat in een normale week bij de veiling voor 12 cent op de klok. In de aanloop naar 8 maart is dat 95 cent’, zegt marktmanager John Elstgeest. Deliflor produceert het vier-, soms het vijfvoudige van de hoeveelheid in een normale week. ‘Het zijn ongelooflijke cijfers’, aldus Elstgeest. ‘Ik denk dat het in de hele sector geldt: vrouwendag in Rusland maakt het jaar.
Visumvrij reizen naar Rusland nog ver weg
Minister Frans Timmermans wil het wederzijdse visumbeleid tussen de Schengen-landen en Rusland tegen het licht houden. De Russen willen er al jaren vanaf. De realiteit is weerbarstiger.
„Het is een vernedering. Niets meer, niets minder.” De twee studentes in de rij van het Nederlands visumcentrum in Moskou moeten een keur aan documenten laten zien, vragen beantwoorden en hun bankrekening op tafel leggen om een Schengen-visum te krijgen. Dat geldt ook voor Nederlanders die Rusland willen bezoeken; problemen met uitnodigingen, verzekeringspapieren en onbeschoft ambassadepersoneel zijn aan de orde van de dag. Bovendien werken aan beide kanten ook nog eens semi- legale visumbureau’s als bemiddelaars.
Reden genoeg voor minister Frans Timmermans om de visumproblematiek eens goed tegen het licht te houden. „Ik denk dat we daar intern eens goed over moeten praten. Ik denk dat voornamelijk Duitsland en Nederland hier eens goed over zouden moeten nadenken”, liet hij deze week tijdens een bezoek aan Rusland weten. „Mijn impuls is te kijken of we dit tenminste kunnen versoepelen.”
Al jaren spreken Rusland en de Europese Unie over visumvrij reizen, toch zit er amper schot in het proces. Volgens de EU komt Rusland verplichtingen niet na en is er nog altijd sprake van een groot grijs segment van Russische paspoorthouders. Vanwege de enorme corruptie en veelvuldige fraude bij de afgifte van paspoorten is Brussel bang voor een instroom van criminelen.
Voor sommige lidstaten is het bovendien een principekwestie. De Baltische staten vrezen dat de Russen de boel platlopen wanneer de grenzen opengaan, landen als Polen vinden dat bijvoorbeeld Georgië en Oekraïne het visumvrij reizen eerder ‘verdiend’ hebben. Volgens de Russen ontbreekt het aan politieke wil in de Europese Unie. „Wij zijn bereid alle procedures vandaag nog op te heffen”, liet de voorzitter van het Russisch parlement, Sergej Narysjkin, deze maand weten. „Reizen met visa komt uit het tijdperk van de Koude Oorlog, en het bestaat nog steeds.”
Criminaliteit en arbeidsmigratie zijn volgens Timmermans ook op een andere manier te tackelen. „Het is alleen maar goed dat meer Russen ons land bezoeken, ik wil ook graag meer Russen bij de Bijenkorf zien”, liet de minister weten.
Rusland zou de visumplicht voor Europeanen eenzijdig op kunnen heffen, maar doet dat uit principe niet. Het land loopt miljarden aan inkomsten kwijt doordat toeristen het land vanwege de ingewikkelde visumprocedures links laten liggen.
Nederlandse ondernemers: ‘Niets om bang voor te zijn in Rusland’
Het is een van de corruptste landen ter wereld, en toch timmeren Nederlanders er aan de weg: Rusland. Minister Frans Timmermans was er gisteren op bezoek.
Het is vanuit Amsterdam slechts drie uur vliegen, toch lijkt het een andere wereld. De economische groei van 3,5% in Rusland is riant, zeker in vergelijking met de landen van de Europese Unie. Nederlandse bedrijven presteren goed, in sommige Russische regio’s is Nederland zelfs de grootste investeerder. Ook Russische bedrijven trekken vaker naar Nederland.
Tijdens een kennismakingsbezoek prees minister Frans Timmermans gisteren de bloei van de Nederlands-Russische bilaterale handel, die afgelopen jaar met 20% steeg. Er zijn 800 Nederlands- Russische joint ventures in Rusland, en ruim 300 Nederlandse bedrijven hebben een vestiging in Rusland. De onderlinge handel nam in de eerste elf maanden van vorig jaar toe tot € 25,3 mrd.
‘Ik juich verdere economische vervlechting toe’, aldus Timmermans. Wat de minister betreft mag Lukoil snel meer tankstations in Nederland openen, ‘als ze goede service bieden en scherpe prijzen’. De Russische oliemaatschappij opende onlangs een eerste vestiging in Limburg.
‘Er is in Rusland niets om bang voor te zijn’, stelt Jeroen Ketting. Ruim 17 jaar woont en werkt Ketting al in Moskou als oprichter en directeur van consultancy-groep Lighthouse. ‘De jaren negentig waren misschien spannender, maar inmiddels is Rusland een veilig land. Als je je zaken goed regelt en voorbereidt, kun je in Rusland goed zaken doen’.
Timmermans was ook in Moskou om het bezoek voor te bereiden van de Russische president Vladimir Poetin, dat voor 8 april op de agenda staat. Na de terugkeer van Poetin als president, is Rusland politiek gezien aan het stagneren. De economie bloeit daarentegen. De middenklasse is groter dan ooit, de officiële werkeloosheid ligt historisch laag.
Onderhandelen in Rusland gaat wel anders dan in west-Europa, zegt Ketting. De zakencultuur toont grote verschillen. ‘Betalingen, logistiek en douaneformaliteiten zijn anders, certificering is specifiek Russisch, de wetgeving, de boekhouding en belasting verlopen anders dan wij gewend zijn.’
En dus werken de meeste succesvolle Nederlandse bedrijven met lokale partners. Russische bedrijven voor de administratieve rompslomp, de juiste vergunningen en de contacten, terwijl Nederlandse partners de kennis, de technologie en de logistiek inbrengen.
Remy Lubbe ziet Rusland als een ruwe diamant. ‘Ik zie een enorm groeipotentieel’, aldus de eigenaar van plantenkwekerij Molter. ‘Het eerste jaar zagen we tien procent groei, het tweede jaar twintig. Daarna dertig procent en inmiddels groeit het met vijftig procent.’ Veel Nederlandse bedrijven maken volgens Lubbe de fout Rusland te onderschatten. ‘Je hoeft niet met oude soorten of oude producten aan te komen. De Russen weten precies wat er op de markt is. En belangrijker, ze zijn niet te beroerd om daar ook voor te betalen.’
Tsjeljabinsk pakt de draad weer op
Georgische wijn binnenkort terug in Russische schappen
De klanten van Chatsjapoeri, een Georgisch restaurant in het centrum van Moskou, blijven het proberen. ,,Ober?” Heeft u ook wijn die niet op de kaart staat? De wijn van onder de toonbank? Alstublieft?” De kelners halen geroutineerd de schouders op. Gesmokkelde wijn wordt in het cafe niet geschonken. ,,Probeert u anders een fles uit Argentinië”, is meestal het antwoord.
Sinds jaar en dag zijn de rijke wijnsoorten uit Georgië favoriet in heel Rusland. Tot de betrekkingen tussen de twee buurlanden getroebleerd raakte, en de Russische keuringsdienst de import van Georgische wijn in 2006 verbood, volgens de officiële lezing om hygiënische redenen. Na de vijfdaagse oorlog in 2008 werden de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen verbroken en verdwenen ook de Georgische limonades, het mineraalwater en zelfs de walnoten uit de Russische schappen.
Sinds premier Bidzina Ivanisjvili in Georgië afgelopen herfst de verkiezingen won zijn de verwachtingen echter hooggespannen. Na een aantal gesprekken in Geneve duiken in verschillende delen van Rusland plots Georgische producten op, en na een tegenbezoek gaat komende week gaat een Russische delegatie op bezoek bij Georgische druiventelers. Paradoxaal genoeg was het wegvallen van de Russische exportmarkt een zegen voor Georgische wijnmakers. ,,We moesten toen van de overheid ineens keihard aan de kwaliteit werken”, legt wijnmaker Georgi Salakija aan het Russische dagblad Kommersant uit. Met nieuwe wijnsoorten, nieuwe flessen en prachtige PR-campagnes staan de Georgiërs te popelen de miljoenenmarkt in Rusland te herontdekken.
Wanneer de import weer begint weet niemand, maar volgens experts is het een kwestie van weken. Behalve wijn en mineraalwater staat ook de hervatting van directe vluchten, deelname aan de Olympische Winterspelen in Sotsji en de opening van ambassades op de diplomatieke agenda. Volgens uitbater Sergej Avdejev van het Georgische restaurant had dat al jaren geleden moeten gebeuren. ,,In dit cafe eten, drinken en lachen de Russen en Georgiërs met elkaar. Er is helemaal geen sprake van een conflict. We zijn een broedervolk. Soms hebben we ruzie, dan zijn we weer vrienden”.
Goud voor corruptie en uitbuiting
De cijfers duizelen. Ruim 37 miljard euro geven de Russen uit aan de Olympische Winterspelen in Sotsji. Een bedrag dat de kostenpost van de vorige Winterspelen in Vancouver, geschat op een maximaal bedrag van 1,85 miljard euro, doet verbleken. Zelfs de zomerspelen in Peking, tot nu toe de allerduurste Olympische Spelen met een geschatte kostenpost van bijna 30 miljard euro, vallen een stuk lager uit dan het totale plaatje in Sotsji. Dat blijkt uit gegevens van de overheidscommissie die daar op de uitgaven moet letten.
Maar dan heb je ook wat. Sinds de toekenning van de Winterspelen aan Sotsji in 2007 zijn de vervallen boulevards en de roestige skiliften omgetoverd tot een wintersportlocatie van wereldklasse. Behalve de spectaculaire ijshallen en de gloednieuwe pistes moesten ook de wegen, hotels en een luchthaven vanuit het niets uit de grond gestampt worden. Een jaar voor aanvang is alles voor 85 procent klaar. In een deel van de gebouwen worden op dit moment testevenementen gehouden, kaarten worden vanaf maandag verkocht. De organisatie laat trots weten dat, wanneer het nodig zou zijn, de spelen morgen gehouden kunnen worden.
Het is een kwestie van prestige en president Vladimir Poetin was vanaf dag één persoonlijk betrokken. „Dit project staat onder permanente controle van de overheid”, liet Dimitri Tsjernisjenko, voorzitter van het Olympisch Committee deze week tegenover de Russische pers weten. „Het zijn echt de spelen van Vladimir Poetin, hij herkent de kracht er van. De winterspelen moeten de grootste katalysator worden voor positieve verandering in Rusland.”
Dat corruptie bij de enorme kosten een rol speelt, is geen geheim. Rusland staat op de 133ste plaats in de jaarlijkse ranglijst van Transparency International, in de allerlaagste regionen. „Ik denk dat zo’n 50, misschien wel 80 procent van de totale kosten vals zijn. Zo veel geld is er gestolen”, legt oppositieleider Boris Nemtsov, zelf geboren in Sotsji, deze week uit in de studio van het televisiestation RBK. „De Spelen in Sotsji zijn duurder dan alle voorgaande winterspelen bij elkaar opgeteld. Het is een grote roversbende daar, ik weet zeker dat er de komende tijd stapels aanklachten komen.”
Mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) kwam gisteren met een rapport waaruit blijkt dat de hoge kosten in ieder geval niet te maken hebben met het loon van de tienduizenden gastarbeiders in Sotsji. Uit het onderzoek blijkt dat de laagstbetaalde bouwvakkers – veelal afkomstig uit de voormalige Sovjetrepublieken Armenië, Kirgizië, Tadzjikistan, Oezbekistan en Oekraïne gemiddeld amper twee euro per uur ontvangen.
Eerder zorgde de aanleg van een gloednieuwe weg voor veel commotie. De 45 kilometer lange weg van Adler, waar de schaatsbanen zijn, naar de pistes van Krasnaja Poljana kost 6,7 miljard euro. De Russische editie van Esquire liet eerder berekenen dat voor hetzelfde geld de weg geasfalteerd zou kunnen worden met dikke lagen foie gras, dure cognac of versnipperde 100 dollar-biljetten.
Volgens Vitaly Moetko, de Russische minister van Sport, laat dat geld zich terugverdienen. „In de eerste plaats is het leven van de inwoners van Sotsji er stukken beter op geworden”, vertelt hij aan persbureau Ria Novosti uit. „Bovendien verwachten we de komende jaren een enorme toestroom van toeristen naar de regio. Wat alle infrastructuur en de stations betreft, daar blijven mensen plezier van hebben. Er zal vakantie worden gevierd in Sotsji, er zullen veel mensen gaan skiën.
Toch zijn er zorgen. Sotsji ligt op steenworp afstand van conflictgebieden als het separatistische Abchazië en niet ver van de onrustige Noord-Kaukasus, waar terroristische aanslagen aan de orde van de dag zijn. Het organisatiecomité neemt geen halve maatregelen. Tienduizenden politieagenten krijgen speciale trainingen, en zelfs de schaapherders in de bergen worden door de Russische geheime dienst FSB ingezet om de veiligheid te garanderen. Een ander punt van zorg; de sneeuw. Het kan in Sotsji te warm zijn. Om het zekere voor het onzekere te nemen heeft Sotsji 400 sneeuwkanonnen paraat staan en beschikt het over een ondergrondse sneeuwopslag.
Hoe gevaarlijk is het om tegen Vladimir Poetin te zijn?
Familie en vrienden wachten op het stoffelijk overschot van Alexander Dolmatov dat vandaag moet aankomen in Moskou. Hij pleegde twee weken geleden zelfmoord in een Nederlands uitzetcentrum, nadat hij te horen had gekregen dat hij zou worden teruggestuurd naar Rusland. Hij zei dat hij in dat land gevaar zou lopen, maar de IND oordeelde anders. Dolmatov had mee gedemonstreerd tegen president Poetin, tientallen van de demonstranten zijn opgepakt, om later terecht te staan of ze hebben het land ontvlucht. Correspondent Olaf Koens sprak met de 28-jarige Maria Baronova, die in dezelfde demonstratie tegen Poetin meeliep als Alexander Dolmatov.
http://olafkoens.nl/wp-content/uploads/2013/02/bureau_buitenland_03022013_baronova.mp3







