“œHey daar! Kamaraad!”
Bij mij om de hoek staan zes vuilcontainers ““ ik kom iets na middennacht aanzetten met drie zakken propvol aardappelschillen en kranten.
“œZit daar niks te eten tussen?”, vraagt een van de twee mannen die zich tussen de containers schuilhouden. De ander heeft een schoen in zijn rechterhand.
“œNiet echt”, zeg ik. “œAlleen wat kranten”.
“œFantastisch!”, zegt de zwerver. “œIk heb al tijden de krant niet meer gelezen”.
“œEr staat alleen maar ellende in”, zeg ik hem.
“œAlsof ik niet weet wat dat is”, zegt hij. Goed punt, bedenk ik me.
“œDie kranten zijn alleen wel in het Engels”. Ik sta een beetje verbouwereerd van de scherp formulerende zwerver. Hij kijkt me indringend aan. Pretoogjes heeft “˜ie.
“œHelemaal mooi! Ik spreek geen Engels!”
“œEn?”, vraag ik
“œNou, dat kan ik dan mooi gaan leren”, zegt hij optimistisch.
Een leergierige zwerver.
“œBedankt kamaraad!”, roept hij nog.