Angry Birds – Gekke Finnen

P1070054

Zo’n negen maanden geleden was ik voor BRIGHT in Finland te gast bij Rovio, de makers van Angry Birds. Toen al verdiende het bedrijf alleen aan de Google Ads in hun gratis Android-versie meer dan een miljoen euro per maand. ‘Ik denk dat de marketing op termijn zelfs de digitale tak zal inhalen’, zeiden ze in Espoo. De strategie was het succes van de game in de echte wereld toe te passen. Ik twijfelde daar toen aan, maar hot damn, wat hebben ze gelijk gekregen. Heel Azie ligt stampvol met Angry Birds ballonnen, slippers, rugtassen, pennen, iPhone-houders, speakers, draagtasjes, paraplu’s, spelletjes, boeken, schriftjes, DVD’s, USB-sticks… Mijn reportage uit BRIGHT [PDF].

Populair IJshockeyteam komt om bij vliegtuigcrash

In Rusland is bij een vliegtuigongeluk het volledige ijshockeyteam Lokomotiv Jaroslavl omgekomen. Het toestel raakte na de start een antenne en stortte niet ver van de luchthaven neer. Twee inzittenden overleefden de crash, maar zijn in ernstige toestand. In Rusland gebeuren veel ongelukken met oude vliegtuigen en sportclubs in Russische competities hebben vaak geen andere keus.

Lokomotiv was de trots van Jaroslavl, een middelgrote stad zo’n 250 kilometer ten noordoosten van Moskou. De club had een nieuw ijsstadion, won in 1997, 2002 en 2003 de Russische competitie stond vorig seizoen op de derde plaats in de Continentale Hockeyleague, de internationale competitie tussen Rusland, Wit-Rusland, Kazachstan, Letland en Slowakije. Het team was van Yaroslavl op weg naar de Wit-Russische hoofdstad Minsk voor de openingswedstrijd van de competitie. Volgens ooggetuigen had het vliegtuig na de start moeite op met klimmen en stortte het niet ver van het vliegveld neer. Er zaten waarschijnlijk 45 mensen aan boord van het toestel, een Yak-42 uit 1993. Twee personen, waaronder aanvaller Aleksander Galimov, hebben de crash overleefd maar bevinden zich in kritieke toestand. Behalve de Russische spelers van het team kwamen ook drie Tsjechische spelers, een Wit-Russische en een Letse verdediger, de Zweedse keeper en de Canadese coach Brad McCrimmon om het leven.

In het centrum van Jaroslav verzamelden zich in de loop van de avond duizenden fans om bloemen te leggen. Ze zongen clubliederen en zwaaiden met vlaggen en shawls. Sergej Vachroekov, de gouverneur van de regio, werd uitgefloten. Hij beloofde dat het Lokomotiv-team opnieuw zou worden opgebouwd, iets wat de fans niet vonden getuigen van respect. Jaroslavl zou de komende dagen in het middelpunt van de belangstelling staan vanwege een jaarlijkse internationale overheidsconferentie. Een woordvoerder van president Dimitri Medvedev liet weten dat het programma zal worden aangepast.

Vanwege de enorme afstanden in het land hebben veel Russische clubs geen andere keus dan het charteren van oudere types vliegtuigen. Westerse toestellen zijn net als lijnvluchten weinig beschikbaar, en vele malen duurder. In competitietijd vliegen voetbalclubs, ijshockeyteams en allerlei andere professionele sportverenigingen enorme afstanden. Volgens experts is de Yak-42 een van de veiligste toestellen uit de Sovjet-tijd, al heeft Rusland een van ‘s werelds slechte beoordelingen op het gebied van luchtvaartveiligheid. Vladislav Tretjak, de voorzitter van de Russische IJshockeyfederatie, liet weten dat het nationale team niet langer in een Yak-42 zal vliegen. ‘We zoeken een ander type vliegtuig’, zei hij. In Russische media liet hij weten dat hij zijn best zal doen om het ijshockey in Jaroslavl populair te houden. ‘Dat zijn we verschuldigd aan de mensen in dat vliegtuig’.

Aanslag op luchthaven: ‘Iedereen om me heen was dood’

Bij een zelfmoordaanslag op de Moskouse luchthaven Domodedovo kwamen zeker 35 mensen om het leven. Terwijl ooggetuigen op het vliegveld op adem komen gaat het vliegverkeer door en checken de Russen toch maar in op vakantievluchten.

,,Het was verschrikkelijk. Het gebeurde in een kleine ruimte en iedereen om me heen was eigenlijk op slag dood”, vertelt Artjom Zjichanov, een stevige dertiger die op het moment van de aanslag van een vlucht van Duesseldorf kwam afhalen. ,,Ik ben op mijn hoofd gevallen en even bewusteloos geweest, maar uiteindelijk valt het voor mij mee. Mijn been doet pijn, en zie dit soort beelden maar eens te vergeten”. Zijn jas zit onder het bloed, op zijn schoenen kleven kleine stukjes opgeblazen mensen. ,,Er waren ook buitenlandse slachtoffers”, vertelde Zjichanov tegen de verzamelde Russische pers. ,,Ik heb nog een Chinese vrouw zien liggen. Overal was rook, er ontstond enorme paniek. Ik kon nog lopen en ben maar naar buiten gegaan”. Volgens de laatste gegevens van het Russische Ministerie van Urgente Zaken zijn er 35 doden gevallen, ruim honderd mensen zijn gewond, waarvan 20 in ernstig. Een politeagent die buiten een sigaretje rookt weet zeker dat er buitenlanders achter de aanslagen zitten. ,,We hebben ze nog niet in het vizier, maar van wat ik gezien heb was het extremistische moslims uit Centraal-Azie”. Een andere politieagent liet tegen het Russische persbureau Interfax weten dat het hoofd van de dader is gevonden. ‘Het is een man met een Arabisch voorkomen, ergens tussen de 30 en 35 jaar oud’.

Volgens overheidsfunctionarissen is er een bom met zeker 5 kilo explosief materiaal ontploft. De bom was verpakt in een koffier die bovendien gevuld was met metalen deeltjes om extra schade te berokkenen. In Moskou is de controle opgevoerd. Bij metrostations en op strategische plekken in de stad worden mensen moeten mensen door detectiepoorten. Domodedovo is de grootste luchthaven in Rusland, er vertrekken behalve vluchten naar Russische en Europese bestemmingen ook een hoop lange-afstandsreizen. In 2004 werden twee vliegentuigen die vanaf Domodedovo vertrokken door terroristen opgeblazen. De controle op de luchthaven is niet waterdicht. Wie voor een vertrekkende vlucht gaat of iemand op wil halen mag meestal gewoon langs de controle lopen. Voor Russische begrippen kwam de reddingsoperatie snel op gang. Er was geen paniek onder de hulpverleners en wegen werden vrijgehouden om ambulances vrij baan te geven. De Russische president Dimitri Medvedev liet weten dat de families van de slachtoffers financiele steun krijgen. Hij stelde zijn reis naar het Economisch Forum in Davos uit en schreef op Twitter dat de daders ‘gevonden en gestraft’ zullen worden.

Ondanks alles is het vliegverkeer maar heel kort onderbroken geweest. Amper een half uur na de aanslag vertrokken de eerste vliegtuigen alweer. Net als bij de aanslagen in de metro van vorig jaar maart blijven de Russen koel onder de gebeurtenis. ,,Ze droegen hier de gewonden voorbij, het ging heel snel”, vertelt Joelia, de koffiedame van een klein cafe’tje in de vertrekhal. ,,Ik moest overgeven, maar ben daarna gewoon weer aan het werk gegaan. Wat moet je anders. Sommige mensen moeten even bijkomen en krijgen een kop koffie”. Valerija (24) checkte toch maar in op haar vakantievlucht naar Thailand. ,,Ik ben wel bang, maar als je niet vliegt winnen de terroristen. Ik hoop maar dat onze veiligheidsdiensten nu goed werken en dat alles goed komt”.

UPDATE: Volgens politiewoordvoerder Vladimir Markin zijn er twee Britten bij de aanslag om het leven gekomen zijn. De Nederlandse ambassade in Moskou laat weten dat er vooralsnog geen sprake is van Nederlandse slachtoffers.

Travel light

Mijn hippe vrienden van Johnny Wonder schreven een post over als digitale globetrotter. Wat voor gadgets neem je mee, wat doe je aan online voorbereiding en welke apps heb je nodig? Met een waanzinnig reisschema en een gemiddelde van twee dagen aan de wal en twee dagen op zee heb ik slecht een tip die ik graag deel: neem één tas mee.

Ik reis al jaren met zo’n tas, en de inhoud weegt zelden meer dan vier a vijf kilo. Op de bodem past precies een 13″ laptop, aan de zijkant een camera, je paspoort en een paar notitieblokjes. Duw er een schoon t-shirt in, een paar sokken, een schone onderbroek en een tandenborstel en je bent klaar. Je iPad past gemakkelijk in het zijvak. That’s it. Wasmachines zijn over de hele wereld te vinden, je favoriete tandpasta is zelfs in Teheran verkrijgbaar.

‘Do you have any luggage to check-in Sir?’
Nooit meer wachten bij een bagageband, niet je een breuk tillen aan overbodige ballest en overal op tijd naar binnen glippen. Buy the ticket, take the ride!

Dagestan Airlines

Toepelov 154
April 2010

Wanneer de steward met z’n voet de deurvergrendeling van de Toepolev-154 dicht trapt is er geen weg meer terug. Alcohol aan boord serveren ze niet. Gelukkig maar, vliegen in Rusland is toch al niks en van drie glazen Dagestaanse cognac krijg je de zenuwen, zeker wanneer de motoren haperen of plot seen paar octaven van toon veranderen. Het bloemetjesbehang komt op me af. De hele reis klinkt er popmuziek, alsof er naast de cockpit een collectief verveeld op synthesizers speelt. Een prachtig meisje valt tegen mijn linkerschouder in slaap. Na een tijdje schrikt ze wakker, verontschuldigt zich en valt later weer in slaap.

Op de eerste rij achter de business-class, die helemaal leeg is, speelt een dikke kerel fanatiek een soort Flight Simulator op z’n laptop. Na tien minuten heeft hij er genoeg van en knalt hij tevreden zijn vliegtuig tegen een berg. Zelfs zeven rijen vererop kijken mensen op, hij schakelt over op autoracen, maar na een halve ronde is de batterij op. Met meisje links van mij krijgt een droom waarin ze met iemand naar bed gaat. Ze zet naar nagels in mijn arm, mompelt iets en slaapt weer verder. Het is het type Dagestaanse vrouw waar iedereen je voor waarschuwt. Om het kwartier schrikt ze wakker en kijkt ze me lang aan.

Plots trilt er iets. De landing is ingezet en haar telefoon heeft weer bereik. Het vliegtuig komt maar met moeite langs de Kaukasus. Wanneer de laatste heuvels voorbijscheren maken we een flinke draai en landen we naast de Kaspische Zee.

‘Geef me je telefoonnumer’, zegt ze. ‘Ik leg het later wel uit’. Ik schrijf negen nummers op een papiertje en ze slaat me op als ‘Leuke jongen, Moskou’. Wanneer ik in hotel Leningrad in slaap val krijg ik een sms’je. ‘Leuk je te ontmoeten. Ik bel je morgen’.

Ze belde niet. En toen ik het later die avond zelf probeerde bestond ze niet meer. ’The number you have dialed is currently unavailable’, zei een stem met een zwaar Russisch accent. ‘Please try again later’.

aviacatastrofa
December 2010 (gazeta.ru)

Booming Brazil

brazil_emerce1brazil_emerce2

Als er iets in Brazilië duidelijk is, dan is het wel de tomeloze energie die er van alle straathoeken vanaf spat. Terwijl het Nederlandse elftal op een rondvaartboot door de kanalen van Amsterdam trok stonden om half één ‘s nachts duizenden jonge Brazilianen in het donker te voetballen. Zelfs in de winter joggen duizenden mensen over de stranden van Ipanema, staan er honderden mannen dag in dag uit zich uit te sloven bij de openbare fitnessruimtes en probeert iedereen er mooi uit te zien. Brazilië zit in de lift, en dat zie je vooral in Rio de Janeiro. De stad mag de komende jaren het WK Voetbal en de Olympische Spelen organiseren, de economie heeft geen last van de crisis en techbedrijven, start-ups en de advertentie-industrie ziet enorme kansen. En ze hebben er zin in.

,,Je moet naar de wereldeconomie in 2020 kijken. Dan gaan landen als Brazilië, Rusland, India en China (BRIC) de dienst uitmaken. Vergeet Italië, Frankrijk of Spanje. Dat is de oude wereld, bij ons gaat het gebeuren”, legt Antonio Gil uit. Hij is de president van Brasscom, de koepelorganisatie van Braziliaanse IT-bedrijven en een groot voorvechter van de digitaal-economische agenda. Hij zweert erbij dat het land op het punt staat de wereldmarkt te veroveren. ,,Of het nu vernieuwing in de gezondheidszorg, het onderwijs of de bankensector is, alles gaat met paardesprongen vooruit. Bij jullie in Europa is iedereen maar bang voor verandering, hier is iedereen vurig enthousiast over de toekomst”. [PDF]

The Heinrich manoeuvre

Anyone’s who ever been on a flight from Russia to Western Europe or North America has seen the following process unfold: While Westerners sail through the queue flashing their local passports, Russians and most other former Soviet citizens have to produce piles of papers before entering.

187981130

Before stamping Russian passports, the British, American, French and especially German migration officers require people to turn their suitcases upside down and fish out bank statements, hotel reservations and other official documents.

Last week in Cologne, I saw an old man standing in one such long line. He looked very tired, and I called him up front to pass through customs in the fast lane. “Thanks,” he said. “I’ve been standing in line half my life.”

He and his elderly female companion slowly moved alongside. They smiled at each other and looked terribly in love – even the hard-hearted people at passport control couldn’t help but notice. The couple spoke Russian but carried mixed passports. I figured that they, like millions of others, had probably left Russia in the early ‘90s.

“Not quite,” 83-year-old Heinrich explained later. “I was born in Germany and my Jewish family lived there peacefully for generations. When Hitler rose to power we fled in time to escape the pogroms and find a better, peaceful life. But we made a great mistake.”

The mistake was not in leaving, he said, but in where they went.

While many refugees from Nazi Germany went to the United States, Western Europe or even South America, Heinrich’s parents put their faith in the Soviet Union. They moved to Moscow, learned Russian and found work in the buzzing Communist metropolis during the rapid economic growth that Stalin dictated.

“Then came 1937,” Heinrich told me while we were standing in another line later, buying railway tickets. “I probably don’t need to tell you any more.”

Seventy-three years later tears still well up in his eyes. “My father was shot by the NKVD and my mother passed away during the war. I was alone in that goddamn city. It was terrible.”

Yet, like many others, Heinrich obtained Soviet citizenship and managed to survive in Moscow.

“I guess I became Russian,” he said. “I had a job, got married, travelled around the Soviet Union and spent my holidays at the dacha. But somewhere in my heart I always knew I belonged to a different place. It always felt like being in prison. And when things finally opened up, I was one of the first to get away.”

Twenty years of fresh sea breezes and a return to the Heimat turned out well for Heinrich. These days he still runs up and down stairs, lifts heavy bags and looks pretty good for his age.

“I even have a girlfriend again,” he said, smiling and discreetly indicating his companion. “She’s from Kiev, it’s so wonderful – I really love her.”

Now Heinrich and his long-distance lover meet up by flying on low-cost airlines on terrible time-slots, enduring visa problems and multiple layovers.

It’s all for love, he says, adding: “I waited for this all my life.”

As Heinrich bids farewell, he wishes me luck.

“I hope Moscow became a bit better now,” he says. “But it’s covered in smoke again, just like it was in the war. May the Lord take care of you over there – Poka!”

Twee uur in Minsk

Piloot loopt naar huis

Belavia, wat je noemt de ‘flag-carrier’ van Wit-Rusland, verkoopt spotgoedkope tickets van een aantal Europese bestemmingen naar Moskou. Met een beetje mazzel hoef je maar anderhalf uur in de transit te wachten. Wat ze er niet bij vertellen is dat er op de retro-futuristische luchthaven van Minsk helemaal geen transit-zone hebben. Ze pakken je op, je moet voor 60 euro een transitvisum kopen en pas na anderhalf uur formaliteiten, gedoe, gezeur en duizenden stempeltjes mag je door naar Moskou. Toch twee uur in Wit-Rusland geweest. Wonderlijk landje.

De pijnlijke Pools-Russische broederschap

Ook in Rusland hingen de vlaggen op overheidsgebouwen afgelopen maandag halfstok. Terwijl Polen met veel pijn en moeite de dood van de 96 passagiers aan boord van het presidentiele vliegtuig herdenkt riep Rusland een dag van nationale rouw uit. Hoewel de relatie met Polen niet altijd gemakkelijk is probeert Moskou alles in het werk te stellen om de Polen te steunen.

Katyn

Monument voor de slachtoffers van Katyn, in New Jersey, VS. Foto door ‘p2-r2′ op Flickr

Op de voorpagina’s van de meeste Russische dagbladen staat het beeld van de twee ontredderde premiers die elkaar steviger dan ooit omhelzen. De Russische premier Vladimir Poetin vloog zaterdagavond naar Smolensk om het lichaam van de Poolse premier Lech Kachynski over te dragen aan zijn Poolse collega Donald Tusk. Terwijl het stoffelijk overschot van de president na een korte ceremonie naar Warschau werd gevlogen worden de rest van de 95 omgekomen Poolse hoogwaardigheidsbekleders voor identificatie naar Moskou gebracht. Hoewel maandag 12 april eigenlijk de feesdag is waarop Rusland de geslaagde ruimtemissie van kosmonaut Joeri Gagarin viert werd er een dag van nationale rouw uitgeroepen. Vlaggen in het hele land hingen halfstok en televisieshows werden afgeblazen. Bij de Poolse ambassade in Moskou kwamen honderden mensen hun steun betuigen, onder wie de Russische president Dimitri Medvedev die maandagmorgen het condoleanceregister tekende. Medvedev benoemde na het ongeluk premier Poetin als het hoofd van een speciale commissie die onderzoek gaat doen naar het ongeluk. Poetin liet op de Russische televisie weten dat het ongeluk ‘allereerst een tragedie voor de Polen’ was, maar dat het ongeluk ‘ook onze tragedie is, en dat we met jullie meeleven’.

De Pools-Russische betrekkingen zijn altijd lastig geweest. De meeste Polen zien de Russen als voormalige bezetters. Het Pools leiderschap steunde de afgelopen jaren actief de oranje-revolutie in Oekraà¯ne en was voorstander van Oekraà¯ns en Georgisch NAVO-lidmaatschap, iets waar Rusland fel op tegen is. De afgelopen jaren waren er talloze Pools-Russische conflicten. Onenigheid over vleesimport, de transit van aardgas en vooral historische onenigheid over de Tweede Wereldoorlog zette kwaad bloed tussen beide ‘slavische broedervolken’. President Kaczynski, die altijd achterdochtig was over het assertieve Rusland onder Poetin, was onderweg naar Smolensk voor een herdenkingsceremonie in Katyn, het bos waar in 1940 ruim 22.000 Polen werden omgebracht door de geheime dienst van de Sovjet-Unie. Premier Poetin was vorige week in Polen om een andere ceremonie bij te wonen, maar liet excuses voor de massamoord achterwege. De gezamelijke herdenkingen waren een teken voor verbetering van de betrekkingen tussen beide landen. De afgelopen jaren stak Rusland de draak met de ‘westerse’ lezing van de geschiedenis en president Medvedev stelde vlak na zijn aantreden een speciale commissie tegen ‘geschiedvervalsing’ aan. In een ongewone stap publiceerde het Kremlin op haar website vandaag de condoleances in het Pools.

Ondertussen neemt de speculatie over de mogelijke toedracht van het ongeluk toe. Een hoge functionaris van de Russische luchtmacht liet weten dat de luchtsverkeersleiding meerdere malen heeft aangegeven dat het onveilig was te landen in de dichte mist bij Smolensk. Het vliegtuig, een Toepolev-134 154 van Sovjet-makelij, verongelukte bij de vierde landingspoging. Tegenover de BBC liet Witold Waszczykowski, een hoge functionaris binnen de Poolse veiligheidsdienst, weten dat men in Warschau erg tevreden is over de Russische steun. ‘We haden deze zachtaardige en vriendelijke aanpak en de persoonlijke bemoeienis van Poetin niet verwacht. Dit zal uiteraard een positieve bijdrage zijn aan de betrekkingen tussen beide landen.’

Noryangjin Fish Market

I had a dash out to South-Korea for a couple of days and very high on my list of places to visit in that vibrant, trendy, crowded, bizarre and cool city was the Noryangjin fish-market. Everything that swims, crawls, floats or just hangs around in the ocean is to be found and sold here. And when you’re hungry, take the fish to one of the many restaurants nearby and they prepare it for you on the spot. Enjoy!

[pictobrowser 28220020@N02 72157623706229180]