Op een raam in Venice Beach, op steenworp afstand van het stand van Santa Monica in Los Angeles.

Een megalomaan doek van Matta (Roberto Sebastian Matta Echaurren) in het Los Angeles LACMA. ‘I’ll knock you off your feet‘, zei de beveiliger bij de ingang van het museum. Hij heeft geen ongelijk gekregen. Figuren, bewegingen, dynamiek, vuur, angst, hoop, licht – alles zit er in. En meer. Matta schilderde het werk in 1965 en 1965, toen Los Angeles zich in een rassenkwestie, generatieconflict en existentiele crisis waande. Burn, Baby, Burn.

UPDATE: Brecht Declercq, met wie ik toevallig in een vliegtuig zit, schrijft me de volgende hilarische anecdote. Dank!

Ik las ook over dat schilderij van Matta dat je in LA gezien hebt (17/12). Ziet er inderdaad geweldig uit. Matta is uit Chili gevlucht voor de dictatuur en kwam in Italià« terecht. Hij nam zijn zoon Pablo Echaurren mee. Die is nu één van de meest gewaardeerde actuele kunstenaars in Italià«. Ik ben een jaar of zes geleden bij zijn thuis geweest. Mijn toenmalige vriendin schreef een thesis over het futurisme en deed onderzoek in Rome. We hadden afgesproken met een Italiaanse prof, Claudia Salaris, die is met Echaurren getrouwd. Toen we aankwamen bij het chique appartementsgebouw langs de Tiber belden we aan, maar er waren twee ingangen en het was niet helemaal duidelijk welke we moesten nemen. Wij dus de verkeerde genomen, waardoor we eigenlijk langs de achterdeur binnenkwamen. In die achterste hoek van hun appartement lagen overal schilderijen op de vloer, ze waren net foto’s aan het maken daarvan. Maar bij het binnenkomen had ik niet meteen door dat het schilderijen waren: een werk in Keith Haring-achtige stijl lag net bij die achterdeur op de grond. Onbewust ervan uit gaande dat het een soort van tapijt was, ben ik toen over dat werk van Echaurren heen gelopen. Madame was om zo te zeggen not very amused. Meneer was niet kwaad, maar keek ernaar en peinsde schijnbaar “zo heb ik mijn eigen werk nog nooit bekeken.”

Volgens de Russische autoriteiten was het ongeluk met een passagierstrein tussen Moskou en Sint-Petersburg een terroristische aanslag. Er kwamen 26 mensen om het leven, 30 personen worden er nog vermist. Terwijl familieleden de slachtoffers identificeren zoeken de politie en de geheime dienst naar de mogelijke daders.

,,De eerste veertig minuten hadden we niets door. Er werd omgeroepen dat we met een paar minuten weer verder konden. Pas toen we dekens en medicijnen moesten inzamelen begrepen we dat het ernstig was. Later zag ik de twee treinstellen naast de rails liggen. Er waren ontzettend veel gewonden, veel mensen waren er slecht aan toe.”, aldus een van de passagiers van de ‘Nevsky-Express’, de trein die vrijdagavond ontspoorde tussen Moskou en Sint-Petersburg. ,,Ik denk dat het aantal slachtoffers de komende dagen nog flink op zal lopen”, liet de ooggetuige weten tegenover een journalist van Delovoi Peterburg, een Russische zakenkrant.

Volgens de laatste gegevens kwamen er bij het ongeluk 25 mensen om het leven en worden er nog zo’n 30 personen vermist. Ruim honderd passagiers raakten gewond. Het hoofd van de Russische geheime dienst FSB, Aleksander Bortnikov, gaat uit van een terroristische aanslag. Bij de plaats van het ongeluk is een krater gevonden en volgens sommige passagiers was er een duidelijke knal te horen. Zaterdag, minder dan 24 uur na het ongeluk, kwam volgens Vladimir Jakoenin, het hoofd van de Russische spoorwegen, een tweede explosief ter ontploffing. Daarbij raakte niemand gewond. Twee jaar geleden ontplofte op hetzelfde traject een soortgelijke bom, daarbij vielen ruim 40 gewonden. Twee verdachten werden later opgepakt, maar hun motieven waren onduidelijk. Tijdens de oorlog in de Russische deelrepubliek Tsjetsjenie werd Rusland geplaagd door aanslagen op treinen en openbare gelegenheden. De afgelopen jaren was het, buiten de tumulteuze Kaukasus-regio, in de rest van Rusland relatief rustig. Volgens verschillende analisten moeten de daders worden gezocht in seperatistische- en extreem-rechtse hoek. Tot op heden heeft niemand de aanslag opgeist.

De Nevsky-Express is een luxe-treinverbinding tussen de twee belangrijkste steden in Rusland die vooral wordt gebruikt door zakenlieden en overheidsfunctionarissen. De autoriteiten houden er rekening mee dat de aanslag een poging was de overheid onder druk te zetten. Uit de vrijgegeven passagierslijsten blijkt dat de voormalig vice-gouveneur van Sint-Petersburg, Sergej Tarasov, en het hoofd van de Russische reservefonds Boris Evstratikov zich onder de slachtoffers bevinden. Uit angst voor een golf aan aanslagen hebben duizenden Russen door het hele land hun treinkaartjes laten annuleren. President Dimitri Medvedev riep in een televisietoespraak op tot kalmte. ,,Er moet gaan chaos ontstaan, de situatie is al moeilijk genoeg”, liet hij weten. Ondertussen neemt de kritiek tegenover de reddingsdiensten toe. Een oude vrouw liet op televisiekanaal NTV weten dat het ruim vier uur duurde voordat iemand haar uit de wagon kon bevrijden. ,,De jonge mannen van de brandweer kwamen me helpen, maar andere mensen in uniform stonden er alleen maar naar te kijken.” Het treinverkeer tussen Moskou en Sint-Petersburg is zondagmorgen weer op gang gekomen.

A whole continent away, but damn – those places look alike!

Just another afternoon in Bangkok. This American fellow has been traveling the (pretty crowded) Lonely Planet trail for the last couple of years, and apparently had this done in Australia. Pretty decent map, I guess you can’t blame the artist for messing up the Balkans.

Nergens ter wereld wordt er zoveel gedronken als in Rusland. De cijfers wijzen op een ware catastrofe, meer dan de helft van de volwassen mannen is aan de drank. President Medvedev is de volgende Russische leider die er iets aan wil doen.

Opschrift: ‘Opgelet: vanaf 8 augustus 2008 is de verkoop van sterke drank tussen 23-00 en 08-00 de volgende dag niet toegestaan!’ In een winkel in Lisva

‘Hij drinkt’. Het zegt de gemiddelde famlie in Rusland meer dan genoeg. Alcoholisten raken als eerste hun werk kwijt. Dan verdwijnen de inkomsten, gaat het huwelijk er aan, wordt het huis verkocht en in veel gevallen krijgt de alcoholist ook nog eens problemen met de almachtige administratie. In de grotere Russische steden is het probleem aan de oppervlakte niet zo zichtbaar, in de kleinere des te meer. Alcoholisten liggen gewoon op straat, de inwoners laten ze links liggen en de medische diensten rijden er aan voorbij.

,,Laat ze kapotvriezen”, zegt Elena Soldatova (29). Ze loopt met haar twee kinderen door een parkje in Lisva, een kleine provinciestad aan de voet van het Oeralgeberte, zo’n 1500 kilometer ten oosten van Moskou. ,,Mijn man was vroeger een schat, maar toen ik zwanger was van onze tweede zoon is hij gaan drinken”, legt ze uit. ,,Hij sloeg alles stuk, mijn ouders hebben hem het huis uitgezet. Ik weet niet eens waar hij nu is. Tragisch, maar ik heb niet met hem te doen.” Wie de gevolgen van alcoholverslaving wil begrijpen hoeft alleen maar een lokale krant open te slaan. Deze week reedt in de kleine gemeenschap van Lisva een dronken vrachtwagenchauffeur een tentje heen. Twee doden. Een jong gezin kwam om het leven bij een aanrijding met een beschonken chauffeur. Een aantal houten huizen vlak buiten de stad brandde tot de grond toe af nadat een dronken bewoner met een brandende sigaret in slaap was gevallen.

President Dimitri Medvedev noemde de Russische alcoholconsumptie onlangs een ‘nationale ramp’. Gemiddeld gezien drinkt de Rus achtien liter pure alcohol op jaarbasis, vrouwen en kinderen meegerekend. ,,Wanneer je de cijfers omzet in flessen drank, dat gaat je verstand te boven”, liet Medvedev tijdens een kabinetszitting weten. Meer dan de helft van de mannen boven de 40 heeft een alcoholprobleem. Hij kondigde onder andere strengere wetgeving en hogere belastingen rondom aan. De administratie van de provincie rondom Perm, waar ook Lisva onder valt, nam alvast een voorschot op de maatregelen en verbood de verkoop van sterke drank na elf uur ’s avonds. Ook andere delen van Rusland hebben soortgelijke maatregelen genomen.

Alcoholverslaving plaagt Rusland al jaren. In de jaren ‘80 werd onder Michail Gorbatsjov al een ambitieus anti-alcoholprogramma ingevoerd. Maar de populariteit van de laatste Sovjetleider stortte in en veel Russen gingen in badkuipen hun eigen drank brouwen, met alle gevolgen van dien. Volgens Tatjana Golikova, de Russische minister van Volksgezondheid, verwacht men van slechts 40 procent van de huidige schoolverlaters dat men de pensioengerechtigde leeftijd, tussen de 55 en 60, zal halen.

Het ontbreekt in Lisva, net als in de rest van Rusland, aan medische zorg voor de chronische alcoholverslaafden. Doktor Lazareva van de polikliniek in de stad legt uit dat ze de dronkenlappen niet in haar kliniek wil hebben. ,,Er is maar een remedie, en je hoeft er geen arts voor te zijn. Ze moeten van de fles afblijven. Verder helpt er niets.” Ondertussen beconcurreren de winkeltjes in het stadje elkaar met de alcoholprijzen. Een blik ‘Baltika’-bier kost in achttien en een halve roebel, ongeveer 40 eurocent. ‘Goedkoper drink je nergens’, staat op een affiche. Een liter vodka gaat er voor 150 roebel, iets meer dan drie euro, over de toonbank. ,,We waren eerst 24 uur per dag open”, legt verkoopster Masja uit. ,,Maar sinds de nieuwe wetgeving draai ik na middernacht de deur op slot, daarna verkoop ik toch niets meer.” Veel verschil maakt het volgens haar niet. ,,Ze kopen voor sluitingstijd twee flessen vodka en liggen de volgende ochtend hier nog voor de deur.”

De Russische vliegtuigindustrie heeft het zwaar te voorduren. Toch doet men ook dit jaar op de internationale luchtvaartbeurs MAKS goede zaken. Internationale samenwerking heeft de toekomst.

Trotse piloten en gewezen officieren pinken een traantje weg bij het weerzien met de Toepolev-144. Het supersonische vliegtuig dat sprekend lijkt op de Frans-Britse ‘Concorde’ is sinds het einde van de Sovjet-Unie al niet meer in gebruik. Het antieke vliegtuig staat geparkeerd tussen de glimmende straaljagers, helicopers en passagiersjets die het de toekomst van de Russische luchtvaartindustrie moeten zijn. Het is een komen en gaan van generaals, diplomaten en internationale militaire delegaties. Bij de ingang wapperen de Israelische en de Iraanse vlag broederlijk naast elkaar.

De tweejaarlijkse civiele en militaire luchtvaartbeurs MAKS op het Zjoekovski-vliegveld net buiten Moskou heeft het dit jaar niet gemakkelijk. Zondag raakten twee straaljagers tijdens een oefening met elkaar in botsing. Een piloot kwam om het leven, twee anderen raakten gewond en de twee vliegtuigen kwamen op een dorpje terecht. Eerder al liet de Amerikaanse militaire delegatie het afweten, er moet van president Obama bezuinigd worden.

Premier Vladimir Poetin opende dinsdag de beurs en gaf de Russische luchtvaartindustrie er flink van langs. Er heerste volgens hem een chronisch ‘gebrek aan discipline’ en hekelde de ‘verliesmakende contracten’ die volgens hem werden getekend. Toch kondigde hij de koop van 64 Sukhoi-straaljagers en een flinke kapitaalinjectie aan. Hoewel er continue militaire delegaties uit alle delen van de wereld te vinden waren is de beurs vooral een Russische aangelegenheid. De grootste slag wordt geslagen op de interne markt. Van de negen expositiehallen is er slechts eentje met internationale deelnemers. Rusland mag dan gevechtsvliegtuigen leveren aan Aziatische, Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse staten, de markt van de voormalige Sovjet-Unie lijkt belangrijker.

Volgens Henk Elkenkamp van het Amerikaanse Rockwell & Collins heerst er een dubbel beleid in Rusland. ,,Aan de ene kant wil men de oude industrie nieuw leven inblazen, aan de andere kant zoekt men westerse technologie. Er ligt wat betreft vliegtuigbouw een enorme infrastructuur in Rusland, maar ze hebben een flinke achterstand.” Volgens Elkenkamp liggen de Russische modellen niet goed in de markt. ,,Daarom maken ze van veel vliegtuigen en straaljagers verschillende versies. Eentje voor de landen van de voormalige Sovjet-Unie en eentje voor de rest van de wereld.”

De beurs mag dan vooral Russisch zijn, de toekomst ligt in internationale samenwerking. Met India ontwikkelt Rusland het Brahmos-raketsysteem, kruisraketten die vanaf vliegtuigen, voertuigen en onderzeeers gelanceerd kunnen worden. Generaals geven schoorvoetend toe dat Rusland qua geavanceerde technologie in de toekomst niet alleen kan optrekken. Volgens Toon Akkermans van de Nederlandse NCIM-groep ziet de hedendaagse situatie er anders uit. ,,De militaire grootmachten staan voor een nieuwe uitdaging. Je moet niet meer denken in termen van militaire bondgenoootschappen maar eerder aan een a-symmetrische vijand als Al-Qaida. Ons werk veranderd. In Afghanistan laat de Taliban bermbommen ontploffen met mobiele telefoons. Wij makken ‘jammers’ die het signaal verstoren. Ook hier zijn daar partners voor te vinden.”

Het is echter de Sukhoi Superjet 100 die de show steelt op Zjoekovski. Een glimmend nieuw passagiersvliegtuig van Russische makelij voor korte en middellange afstanden. Het is voor het eerst sinds het einde van de Sovjet-Unie dat Rusland met een nieuw passagiersvliegtuig komt. De meeste Russische vliegtuigmaatschappijen vliegen met oude Toepolevs of tweedehands vliegtuigen van Boeing of Airbus. Het mag dan een Russisch vliegtuig zijn, de motoren en een groot deel van de apparatuur komen uit West-Europa. Tofh is het nog onduidelijk of de Sukhoi Superjet wel in Europa mag vliegen, er zijn allerlei problemen met de certificatie van het toestel. ,,Geen probleem”, weet een woordvoerder van Sukhoi. ,,Er is voorlopig genoeg vraag naar het vliegtuig in dit deel van de wereld.”

foto’s: Olaf Koens

Ha die Olaf!

Ik kwam jouw naam tegen toen ik Google-de ” St. Petersburg vertellen”. Ik zoek nl. “iemand” die op 24 december a.s. een (of twee) uur kan vertellen over St. Petersburg.

Mijn naam is G. en ik werk bij Senior Vakantie Plan. Wij organiseren reizen binnen en buiten Nederland voor (je raadt het al) senioren.

Tijdens de kerstdagen hebben wij ook veel gasten die met ons reizen en een van de bestemmingen dit jaar is Zuid-Limburg. Klinkt erg toeristisch, maar de ouderen zijn nogal gesteld op die contreien.

Op donderdag 24 december ontvangen wij in het hotel waar zij logeren (Best Western, Slenaken) een aantal zangers uit St. Petersburg, en hieraan voorafgaand zou ik het leuk vinden als de gasten wat meer te weten zouden komen over St. Petersburg.

Uiteraard moet het allemaal “low budget”, maar wellicht ken jij iemand in het zuiden des lands die dat leuk vindt en goed kan.

Wil je zo lief zijn op mijn vraag te reageren? Mag ook gewoon zijn “Nee”. (Dat is misschien niet zo aardig, maar er zijn ergere dingen)

Heel hartelijke groet,
G.

Beste G,

Heb ik weer. Ik dacht nog ‘ach, zo’n verzoekje, dat kan ik best in de prullebak gooien. Er zijn ergere dingen in de wereld’. Maar je was me al voor.

Sint-Petersburg. Daar kan ik uren over vertellen, zelfs tegenover een publiek dat half in slaap dommelt. Maar mijn probleem is natuurlijk dat ik in Rusland woon. En voor ik in Zuid-Limburg op een podium sta moet je me toch echt eerst met Aeroflot overvliegen. Dat kan al vanaf iets van 350 euro, maar echt ‘low-budget’ is dat natuurlijk niet. Bovendien, wat moet ik op kerstavond in zo’n Van der Valk? Je zou wel heel veel verschillende soorten drugs moeten aanslepen om er dan toch nog een leuke nacht van te maken.

Maar omdat ik de beroerdste niet ben heb ik je verzoek maar op mijn website gezet. Er zijn genoeg Petersburg-kenners die daar af en toe een kijkje nemen. Mochten er mensen entousiast zijn, ik verwijs ze gelijk naar je door.

Nadat hij alweer de ramen uit zijn kleine appartementje had geschoten waren zijn meeste vrienden het er over eens; Vitali kon maar beter buiten de stad gaan wonen. Vitali is een breedgeschouderde en goedlachse Rus met een drugsprobleem. Overdag runt hij een succesvol reclamebureau, ’s nachts zette hij de stad op z’n kop. Een paar jaar geleden verbouwde hij naast een spoorlijn een oude koeienstal tot een prachtige woning.

Zijn vriendenschaar is groot en er zijn altijd wel gasten bij hem over de vloer. Ik kom er graag, maar we krijgen altijd ruzie. Niet vanwege zijn destructieve woede-aanvallen of continue beledigingen, maar over de onbewaakte spoorwegovergang vlak bij zijn huis. Wanneer we in de auto zitten vliegt hij er altijd met honderd kilometer per uur overheen. Hij kijkt niet op of om. Vitali kijkt kort op zijn horloge en geeft gas.

,,Kijk toch uit je doppen man!” schreeuw ik dan altijd. ,,Je rijdt jezelf nog eens te pletter!”
,,Rustig Olaf”, zegt hij dan. ,,Ik ken hier het spoorboekje uit mijn hoofd”.

Het mag wel eens gezegd worden. Treinen in Rusland rijden altijd op tijd. Niet alleen vertrekken ze op de seconde, ze komen vaak ook nog eens op de seconde nauwkeurig aan. Dwars door alle elf tijdzones van het enorme land lopen de spoorwegen als een geolied raderwerk. Landwerkers in de steppe achter het Oerolgebergte zetten hun horloges gelijk op de trein uit Moskou. De cijfers zijn duizelingwekkend. Niet alleen werken er zo’n 1,2 miljoen mensen bij de Russische spoorwegen, er ligt ‘naar schatting’ zo’n 85.500 kilometer spoorweg door het land. Ter vergelijking, het drukke Nederland moet het stellen met minder dan 3000 kilometer rails.

Per trein kom je overal in Rusland. Je maakt in iedere coupe gedwongen kennis met een dwarsdoorsnede van de Russische samenleving. Van complete families op vakantie tot criminelen die pas vrijgelaten zijn. En altijd zijn er de oude vrouwtjes die een emmertje appels naar de andere kant van het continent vervoeren. Iedere wagon heeft een ‘provodnitsa’, bijna altijd een vrouw. Ze deelt de lakens uit, opent de deuren bij ieder station en serveert thee met schijfjes citroen. Wie goed kan onderhandelen met een provodnitsa kan op het laatste moment nog op een trein springen. Ergens in een coupe heeft ze vaak nog wel een bed over.

Dat is mee eens gelukt tijdens een 46-urige treinreis van Moermansk naar Moskou. In deze enorme stad in de poolcirkel is zo bar weinig te beleven dat ik na een paar dagen snel terug naar huis wilde. Op het station waren echter ‘de komende weken’ geen treinkaartjes meer verkrijgbaar. Op het perron wist ik de provodnitsa over te halen en mocht ik bij haar in de coupe mee naar Moskou. Onderweg kwamen we langs allerlei onwerkelijke plaatsen. Van moerrassteden tot strafkampen waar vroeger honderdduizenden gedetineerden kanalen groeven. In de namiddag stopte de trein op een heuvel met een fenomenaal uitzicht. Ergens in de verte liepen rendieren.

,,Hoe lang blijven we hier?” vroeg ik.
,,Negentig seconden. Je hebt nog een minuut”, zei de provodnitsa streng. Ik genoot van het uitzicht. Tussen de naaldbomen door was de Witte Zee te zien. Er dreef nog ijs in.
,,Kunnen we hier niet nog heel even blijven?”, vroeg ik.
,,Geen sprake van! Instappen jij!” Na precies 85 seconden trok ze de deur dicht. Vijf seconden later kwam de trein in beweging.
,,Als we niet op tijd vertrekken loopt alles in het honderd. Dat kan echt niet”, legde ze later uit.

Ik dacht aan Vitali en de onbemande spoorwegovergang. Ze had gelijk. Vertraging oplopen, dat kan echt niet.

Israel ““ a spiritual place in the Holy Land? A country to relax, get yourself together and experience some biblical epiphany? Yeah right. Maybe in Jerusalem, but surely not in Tel-Aviv, the white city that just doesn’t stop clubbing, dining and dancing (for Element Moscow)

No matter what time of the year you’ll fly, you’ll always will be surprised by the intense heat that slaps you in your face as soon as you set a step outside of the airport. Better put sunglasses on, as Tel-Aviv is a bright- shiny and foremost white city. Even at night the city’s lights shine. You’ll sense there is a party going on, and probably you’re right.

Those who fear the harsh sounds of Hebrew shall not worry, Russian is widely spoken through the city. Taxi drivers, travel-agency’s, businessmen and even police-officers speak fluent Russian. If they or their parents didn’t migrate to Israel from the Soviet-Union they’ve learned it in school. And if your Russian isn’t all that: English will get you everywhere.

Tel-Aviv is famous for it’s sparkling nightlife and most of it’s clubs and bars are all found around the marina in the northern part of town. TLV is the biggest of them all, and it’s bigger then you can imagine, their fantastic sound-system will blow you away. Not in the mood yet? Head out for some fresh oysters in the nearby seafood restaurant Mol-Yam. Bored with oysters? Do as the author did several times and try the grilled langoustine. When ready to go again, just hop in and out of all the little bars, pubs and discotheques in the port-area.

After a couple of days you’ll discover that boulevard Rothschild is the central place of all activity in Tel-Aviv. It’s got amazing trees on each side and a couple of nice fountains, small parks and kiosks circled around the city. Now with ‘kiosks’ you’ll probably think of the Muscovite cabins in which angry women sell you cigarettes and beer. In Tel-Aviv, it’s amazing little espresso-bars and even whops a full-blown technicolor sushi-bar. In case you’re fond of chocolate, make sure to get a hold of a little box of Max Brenners chocolate.

Rothschild boulevard crosses Allenby-street, which heads straight for the beach. The complete coastline of the city is one big beach which, apart from when the sun is at it’s peak, is packed. You thought Israel was a conservative country? Think again. Ladies, bring the best bikini you have and men, or fear being laughed at by handsome Israeli’s. When the sun goes down, have a stroll towards Jaffo, the old Arabic port just half an hour away by foot. There’s a small harbour, a little market square and hundreds of nice little eateries.

One a lost night, head for Scotts Pub on Allenby Street and try your hand on the cracked and cripple pool table where locals and foreigners alike hang around, watch football-games and drink pints. The place gets pretty rough towards the morning, so make sure to get out before things get out of hand. On quiet moments, it’s the best place in town to find Israeli soldiers, foreign volunteers and airforce-pilots amoung your news friends. Scott’s army of pretty barmaids will happily serve you burgers while drinking.

To fight early morning hangovers, we recommend 0,7 liters of freshly squeezed and mixed fruits. Go to Sheinkin-street and you’ll find loads of them. Although they all look a like and all have the same owner, we’ve got the best drinks at the last of them down the road from Allenby. It’s all fresh and for the equivalent of 100 roubles you’ll have enough vitamins to last for another 24 hours in Tel-Aviv.

TIPS FOR TRAVELERS:

“¢ Where to stay “” If you want to stay in style, consider ‘Hotel Montefiore‘, which hosts elegant rooms, wonderful terraces and comes with a personal library. Yes. A personal library. Otherwise, head down to the boulevard and check in one of the many Hiltons, Sheraton’s or Holiday Inn’s

“¢ Visas “” Earlier this year, Israel cancelled visa’s for Russian nationals. It does however pose a set of different rules and conditions, one of them includes having a return ticket back to where you came from. Whatever passport you have, it’s always good to check up on the lastest rules with your local Israeli embassy.

“¢ Money “” They call them shekels and they are made out of plastic. Don’t bother changing your rubles into dollars in Moscow as in Tel-Aviv they’ve got better exchange rates. ATM’s are everywhere, credit-cards are accepted and here and they you can pay in dollars.

“¢ Getting there “” Nearly every international Russian airline has a direct connection to Tel-Aviv. El-Al departs from Domodedovo, and has the record of the worlds safest airline. It also has the toughest security check you’ll ever experience. On a budget? Consider a stopover in Kiev with Aerosvit that has good deal to Israel.

“¢ Getting around “” Tel-Aviv has a network of marshrutka’s around the city. They’re cheap and fast. You left Russia exactly because of marshrutka’s? Just flag down on of the many white cabs. The ‘non-labeled’ ones are private taxi’s, the ones that carry a flag are owned by bigger companies, the latter of which is the cheaper and safer choice.