Ter lering en vermaak. Vergelijk met de echte Joelia Timosjenko in deze video, vanaf 4:22

In de mijnwerkerstad Donetsk gelooft iedereen dat ‘hun’ kandidaat nu president zal worden. Viktor Janoekovitsj heeft hier zijn thuisbasis, en na vijf jaar nationalistische politiek en een duidelijke focus op het westen vinden de inwoners het tijd dat hun kandidaat het voor het zeggen krijgt.

In een hoekje van het enorme Leninplein staan ze broederlijk naast elkaar, de kleine campagnetentjes van de communisten, de agrarische partij en de mensen die flyers uitdelen voor Joelia Timosjenko. Maar onder het Leninbeeld, dat in Donetsk nog altijd op zijn sokkel staat, zijn de aanhangers van Viktor Janoekovitsj al bezig met de voorbereidingen voor het overwinningsfeest. Er staat een enorm videoscherm, een groot podium en de eerste televisieploegen proberen voorzichtig de rails van de rollende camera. In het oosten van Oekraine weet men het zeker, na vijf jaar pro-westerse politiek van president Viktor Joesjtsjenko gaat hun kandidaat Janoekovitsj het nu overnemen.

Het is een wonderlijke comeback. In november 2004 werd Viktor Janoekovitsj (59) al uitgeroepen tot president, hij had zelfs de felicitaties uit Moskou op zak. Maar de oppositie sloeg de handen ineen met jongerenorganisaties en kondigde weken van straatprotesten aan, duizenden mensen sloegen in hoofdstad Kiev hun tenten op. Het hooggerechtshof draaide de uitslag terug en na een nieuwe ronde werd Joesjtsjenko verkozen. Janoekovitsj zou van het politieke spectrum verdwijnen. Maar niet voor lang, president Joesjtsjenko stuurde na amper negen maanden zijn politieke partner Julia Timosjenko de laan uit en Janoekovitsj trad aan als premier. Toen hij eind 2007 weer plaats moest maken voor Timosjenko richtte stelde hij zijn peilen op het presidentschap.

,,Hij spreekt liever Russisch, groeide op zonder ouders en moest gewoon knokken voor zijn bestaan. Hij is een van ons”, zegt Leonid Morozov (43). Janoekovitsj gaat prat op zijn volkse imago, volgens zijn campagnewebsite mogen we duivensport en jagen tot zijn hobbies rekenen. ,,Goed, hij heeft in de gevagenis gezeten. Maar we hebben allemaal wel een tijdje op het politiebureau gezeten, zeker in de jaren ‘90″, lacht Morozov. Zijn vrienden zijn het roerend met hem eens, de felle Oekrains-nationalistische politiek van president Joesjtsjenko gaat er in het oosten van Oekraine niet in. ,,We willen goede betrekkingen met Rusland, daar wonen per slot van rekening vrienden en familie. We zijn Oekrainers, maar de Russen zijn ons broedervolk. We willen goede betrekkingen met iedereen, van Vladimir Poetin tot Barack Obama, daarom stem ik op Janoekovitsj”, zegt Morozov, die na vijftien jaar in de mijnen op zoek is naar ander werk.

Janoekovitsj is al lang niet meer een speelbal van Moskou, zoals zijn politieke tegenstanders hem wegzetten. Hij heeft een breed team van adviseurs en streeft volgens analisten vooral economische samenwerking na, met Moskou en met de Europese Unie. Hij heeft de steun van de steenrijke oligarchen in het land en in zijn tijd als premier trok de Oekrainse economie juist aan. Buiten werktijd geven zelfs Europese diplomaten aan dat er met Janoekovitsj beter te werken valt dan met de opportunistische president Joesjtsjenko of premier Timosjenko. Volgens de laatste peilingen gooit Janoekovitsj de hoogste ogen, hij loopt bijna 10 procent voor op Timosjenko en de voormalig minister van Economische Zaken Sergej Tigipko, die de afgelopen week zijn populariteit zag stijgen. Voor de andere kandidaten, inclusief president Joesjtsjenko, zijn de kansen verkeken. Zondag mogen de Oekrainers naar de stembus.

In de laatste dagen van de presidentscampagne halen de verschillende Oekrainse kandidaten alles uit de kast. De beschuldigingen en verdachtmakingen vliegen over en weer. Het laat de meeste Oekrainers koud. Naar verwachting blijft de opkomst laag, sommige kiezers proberen zelfs via internet hun stembiljetten te verkopen.

KIEV Gevonden op Flickr; http://www.flickr.com/photos/stuckincustoms/ / CC BY-NC-SA 2.0

,,Ik ben één keer naar de stembus gegaan. In 1991, toen ze ons vroegen of Oekraine zelfstandig moest worden of bij de Sovjet-Unie zou moeten blijven. Ik stemde voor de Sovjet-Unie, sindsdien vertik ik het. Ondertussen denkt misschien de helft van dit land er zo over”. De jurist Vladimir Barikin (41) laat de verkiezingen van aanstaande zondag net als veel van zijn landgenoten aan zich voorbijgaan. ,,Zolang er nog overal corruptie is, zolang ik iedere politie-agent moet betalen en zolang het leven hier bijna onmogelijk is ga ik niet stemmen.” Barikin, die bijklust als taxi-chauffeur, denkt dat de verkiezingen doorgestoken kaart zijn en dat voor de meeste stemmen het grootste bedrag op tafel gelegd moet worden. ,,Maar al zouden ze me ervoor betalen, ik stem niet”, zegt hij stellig. Analisten verwachten dat de opkomst dit jaar naar een historisch dieptepunt zal gaan.

In voorgaande jaren kwamen in de aanloop naar de verkiezingen tienduizenden mensen op de been. Nu is het rustig in Kiev, slechts hier en daar delen de aanhangers van verschillende kandidaten foldertjes uit. Ondertussen smijten president Viktor Joesjtsjenko, premier Joelia Timosjenko en oud-premier Viktor Janoekovitsj met modder. Joesjtsjenko zoekt een tweede termijn, maar is volgens de peilingen kansloos. Hij beschuldigt Timosjenko ervan paniek te zaaien en zette vorige week Janoekovitsj buiten spel door hem ‘een directe stem voor Moskou’ te noemen. Joelia Timosjenko schuift op haar beurt de crisis in de schoenen van de president en noemde haar rivaal Janoekovitsj eergisteren een ‘lafaard’. Behalve de drie rivalen zijn er nog vijftien andere, onafhankelijke kandidaten die naar verwachting zondag geen kans maken in de tweede ronde van de verkiezingen mee te doen. De meeste Oekrainers hebben het gehad met de politieke elite van het land. Vandaag doken in de Oekrainse media berichten op dat sommige kiezers hun stembiljet verkopen via internet. Hoewel het een strafbaar feit betreft zou volgens een onderzoek ruim zes procent van de Oekrainers daar geen moeite mee hebben.

Vijf jaar na de benoeming van president Joesjtsjenko is het land volgens velen geen stap vooruit gegaan. De corruptie is alleen maar toegenomen en het land is na de financiele crisis nagenoeg bankroet. Zelfs het Internationaal Monitair Fonds hield vorige maand een miljardenlening tegen omdat de regering in Kiev het budget niet op orde krijgt. Op het onafhankelijkheidsplein in het centrum van de stad, de afgelopen jaren het toneel van massale protesten en politieke manifestaties, is het rustig. Dankzij een reclamestunt van een bekende Oostenrijkse chocoladefabrikant kleurt het plein niet oranje, maar paars. De 30-jarige horeca-ondernemer Alexander Godmanenko ontkurkt in het bijzijn van een paar vrienden een fles champagne. In Oekraine vierde men woensdag volgens de orthodoxe calender nieuwjaar. Hij is nostaligsch over de oranje-revolutie. ,,Toen waren we één volk, we hadden het moment. Nu is dat definitief voorbij. We geloofden Joesjtsjenko op zijn mooie woorden, maar net als het land zelf was hij er niet klaar voor”. Samen met zijn vrienden hekelt hij de corruptie in het land. ,,Je merkt het overal, op je werk, op straat en zelfs op de school van je kinderen. Wil je hier iets voor elkaar krijgen heb je goede contacten nodig, of moet je veel geld betalen.” Of ze naar de stembus gaan weet het gezelschap nog niet, maar in Kiev hoopt men eindelijk een einde komt aan het politieke geruzie. ,,Wij willen goede relaties met Moskou en met Brussel. Oekraine is een groot, mooi en vooral moeilijk land. We hopen dat er nu eindelijk eens iemand opstaat die de leiding kan nemen.”

Omdat het bedrijf een slecht imago heeft riep Gazprom vorig jaar een website in het leven waar het ‘antwoord op vragen van burgers’ geeft. De missie van het bedrijf is volgens de website ‘een maximaal efficiente gasvoorziening aan de Russische bevolking’ te garanderen. Bovendien wil het bedrijf ‘een van ’s werelds grootste energiebedrijven’ worden. Op de website staat niet vermeld wat algemeen bekend is, namelijk dat Gazprom veelal een politieke rol vervult. Niet alleen heeft de Rusissche overheid een meerderheidsbelang van net iets meer dan 50 procent, de bestuurlijke leiding van het bedrijf is vaak terug te vinden in de hoogste regionen van het Kremlin. De huidige bestuursvoorzitter Viktor Zoebkov was twee jaar geleden premier, president Dimitri Medvedev stond van 2001 tot zijn verkiezing in 2008 aan het hoofd van de gasgigant.

Foto: Mitja Alesjkovski op Flickr

Voor de crisis was Gazprom nog het op twee na grootste bedrijf ter wereld. Door de roebelcrisis en een dalend vertrouwen van investeerders is het op die lijst inmiddels flink gezakt. Toch is het nog altijd een invloedrijke speler. Gazprom is actief op de Europese, Aziatische, Afrikaanse en de Noord- en Zuid-Amerikaanse markt. In totaal werken er meer dan 400.000 mensen voor het Gazprom, een bedrijf dat zich al jaren niet alleen meer met aardgas bezig houdt. Niet alleen heeft het bedrijf een monopolie voor de export van gas uit Rusland, het beheert ook een flink deel van de pijpleidingen in de voormalige Sovjet-Unie. Gazprom kocht de afgelopen jaren verschillende oliebedrijven op, heeft een enorm vastgoed-portfolio, veel landbouwgrond, een eigen bank en zelfs een eigen luchtvaartmaatschappij, GazpromAvia. Sommige analisten wijzen erop dat een groot deel van de winst van Gazprom verdwijnt in de zakken van corruptie bestuurders en politici. De mediatak van het bedrijf kwam de afgelopen jaren onder vuur te liggen, vooral omdat het kritische publicaties opkoopt, waaronder radiostation Echo Moskvy en de zakenkrant Kommersant.

Daarnaast is Gazprom een grote sponsor in de sportwereld. Het gasbedrijf tilde Zenit, de voetbalploeg uit Sint-Petersburg, tot internationale hoogte. Er werden nieuwe spelers aangekocht, de Nederlandse Dick Advocaat werd als trainer binnengehaald en in 2008 won de club behalve de Russische competitie ook de UEFA-beker. Dit weekend doken er geruchten op dat Gazprom de nieuwe sponsor van AZ zou worden. Directeur Toon Gerbrands van AZ deed tegenover de camera’s van de NOS de geruchten af als ‘fabeltjes’. Ook bij het hoofdkwartier van Gazprom in Moskou weet niemand iets van de aankoop van de Nederlandse club. Gazprom sponsort op dit moment Schalke ‘04, een club in de Duitse Bundesliga. Volgens de Servische media is het bedrijf bovendien in gesprek met voetbalclub ‘Rode Ster’ uit Belgrado om daar de nieuwe hoofdsponsor te worden. Een maand geleden sloot Gazprom nog een miljardendeal met Servie.

Vorige winter werd de politiek macht van Gazprom duidelijk zichtbaar. Nadat Oekraine een betalingstermijn liet verlopen sloot Rusland de gaskraan naar het buurland af. Er volgde een langdurende politieke impassa waarbij ook enkele Europese landen dagen zonder gas kwamen te zitten. Pas met bemiddeling van de Europese Unie kwamen de Russische premier Poetin en de Oekrainse premier Joelia Timosjenko tot een akkoord. Rusland levert aan ‘bevriende’ buurlanden gas aan vriendenprijsjes. In Rusland zelf maakt het bedrijf amper winst op de gasleveranties.

Gazprom is dan ook voor 60 procent van haar inkomen afhankelijk van de landen in de Europese Unie. Hoewel de Europese Unie al jaren probeert haar energie-aanvoer te diversificeren ondermijnt Rusland dat beleid effectief door bilaterale contracten af te sluiten met verschillende landen en de nationale eneriebedrijven. Het bedrijf heeft lucratieve contracten met Duitse, Franse en Italiaanse bedrijven. Deze week nog tekende Polen een contract voor Russische gasleveranties tot 2037. Ook Nederland werkt actief samen met Gazprom. De Nederlandse GasUnie kocht twee jaar geleden een belang van negen procent in ‘NordStream’, een pijplijn die van Rusland direct naar Duitsland loopt. De Russen namen een belang in een pijplijn die tussen Nederland en Engeland loopt. Gazprom heeft een aantal Nederlandse dochterondernemingen en heeft belangen in Nederlandse bedrijven die zich bezighouden met het transport en de opslag van aardgas.

De Russische president Dimitri Medvedev haalde de afgelopen weken een aantal keer hard uit tegen de machthebbers in Oekraine. Er zou bewijs zijn dat Oekraine vorig jaar aan Georgische zijde heeft meegevochten tegen Rusland. Het Kremlin voert de druk op het buurland op. In Kiev is de verkiezingsstrijd losgebarsten

Met het kabbelende water van de Zwarte Zee op de achtergrond liet de Russische president Dimitri Medvedev in een ongekend harde videoboodschap weten dat hij het helemaal gehad heeft met de Oekrainse machthebbers. Hij laakte de marginalisering van de Russische taal en het onstaan van een ‘anti-Russisch sentiment’ in het buurland. ,,Met Oekraine hebben we niet zomaar een vriendschappelijke relatie, maar een broederlijke band”, liet Medvedev weten. Er valt volgens hem met de huidige regering in Kiev niet te werken.

Deze week beschuldigde Rusland Oekraine er ook nog eens van aan Georgische zijde te hebben gevochten tijdens de vijfdaagse oorlog met het land om Zuid-Ossetie. Tijdens de oorlog gondse het al van de geruchten van Oekrainse scherpschutters die het op Russische soldaten hadden gemunt. De Russisch openbaar aanklager heeft bewijzen in de vorm van Oekrainse uniformen, munitie en achtergelaten identificatie. In de Oekrainse pers doet defensiewoordvoerder Sergej Kuzmin de uitspraken af als propaganda. Volgens hem zijn Oekrainse troepen nooit in Georgie geweest.

En daarmee is het politieke seizoen voor de Oekrianse verkiezingen geopend. In janauri 2010 gaat het land naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. Veel Oekrainers hebben het gevoel dat de Oranje Revolutie van president Joesjtsjenko ronduit is mislukt. Die crisis bracht het land op de rand van faillissement, de Europese Unie heeft haar interesse in Oekraine verloren en de politieke impasse met Rusland heeft een nieuw dieptepunt bereikt.

Viktor Janoekovitsj, de kandidaat die het in 2004 verloor van de pro-westerse Joesjtsjenko, scoort hoog in de laatste peilingen. Ook premier Joelia Timosjenko, de gewezen oranje-coalitiepartner die in 2006 brak met Joesjtsjenko, heeft haar zinnen gezet op het presidentschap. Timosjenko wist de gascrisis van begin dit jaar op te lossen door het met de Russische premier Poetin op een akkoordje te gooien.

De opmerkingen van Medvedev zijn een belangrijke kentering in de Russisch-Oekrainse betrekkingen. De afgelopen jaren speelde het Kremlin vooral mooi weer met het buurland. Er werd alleen onder de tafel druk uitgeoefend. Nu worden er ook diplomatieke maatregelen genomen. Medvedev kondigde aan voorlopig nog geen ambassadeur in Kiev te benoemen. Analisten wijzen er op dat het openlijk afrekenen van president Joetsjenko hem juist in de kaart kan spelen. Hoewel Joesjtsjenko slecht scoort in de peilingen is hij de enige kandidaat die zich openlijk distancieert van Rusland en een duidelijke pro-Europese koers vaart.

Zoals altijd speelt gas een belangrijke rol in het politieke conflict tussen beide landen. Rusland en Oekraine zijn van elkaar afhankelijk, Oekraine importeert bijna al haar gas uit Rusland en 80 procent van het Russische gas voor de Europese markt loopt via Oekrainse pijpleidingen. De wereldbank en verschillende Europese geldschieters hebben de afgelopen maanden Oekraine miljarden geleend om de gasrekeningen aan Rusland te voldoen. In ruil daarvoor wil de Europese Unie een grondige hervorming van de energie-infrastructuur in het land. Gazprom zag mede dankzij het conflict in Januari de nettowinst over het eerste kwartaal van 2009 met 62 procent verdampen.

Mijn eigen komst in Lviv was vijf jaar geleden iets minder filmisch. Toch hoop ik stiekem Gogol Bordello ook mij een keer komt afhalen.

In het orthodoxe Oekraà¯ne viert men misschien geen kerst op 24 december, toch kwam het bericht uit Amsterdam die dag hard aan. De Telegraaf Media Groep trok de stekker uit ‘Obzor‘ (site op het moment van publicatie offline, red.), de lokale variant van Sp!ts.

Josja Zijlstra van TMG legt uit: “Die mededeling op kerstavond was ook voor mij erg zuur. Maar een pleister kan er in zulke gevallen maar beter snel vanaf. Het was in juli al bekend dat we gingen verkopen.”

Het zijn geen gemakkelijke tijden in Oekraà¯ne, zeker niet voor de dagbladpers. De financià«le crisis halveerde de waarde van de lokale munt en door de continue politieke crisis zijn er geen oplossingen om de economie uit het slop te trekken. De pers is verdeeld aan de hand van verschillende politieke fracties. De advertentiemarkt stort in en buitenlandse investeerders maken dat ze wegkomen.

“Juist ten tijde van crisis is er ruimte voor een krant als ‘Obzor’ (overzicht). Juist nu zal de advertentiemarkt weer opfleuren”, denkt Joeri Svirko, de hoofdredacteur. Hij kreeg vorige maand te horen dat de 47 mensen die bij zijn krant werkten binnenkort op straat staan. “Obzor was een krant die eerder eigenlijk niet veel meer deed dan verhalen van het internet simpelweg op papier af te drukken. Vaak zonder bronvermelding. TMG heeft de vorige hoofdredacteur ontslagen en ik ben hier op 24 juni begonnen. Precies een half jaar dus, want op 24 december stond ik weer op straat.” (more…)

Het zijn ongelukkige tijden voor de bilaterale betrekkingen tussen Rusland en Oekraine. Toch kunnen de twee landen niet zonder elkaar.

KIEV – ,,Natuurlijk horen we bij elkaar, dat kan toch niet anders?” Andrej Javtsjoek (42) staat met zijn taxi recht onder de ‘boog der vriendschap’ geparkeerd, een enorme metalen constructie in het centrum van Kiev die de verbondenheid tussen Rusland en Oekraà¯ne moet voorstellen. Zijn vader is een Oekraà¯ner, zijn moeder komt uit Rusland. Hij woont in Kiev. ,,Ben ik dan een Rus of een Oekraà¯ner?”, vraagt hij. ,,Onze landen zijn met elkaar vervlochten. We drinken dezelfde drank, zingen dezelfde liedjes en hebben hetzelfde geloof.”

De vriendschappelijke betrekkingen tussen Rusland en Oekraà¯ne zijn de afgelopen jaren zeer bekoeld geraakt. De Oranje Revolutie van 2004 betekende voor Oekraà¯ne een breuk met Rusland, met wie het sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 steeds goede betrekkingen had. Tot 2005 importeerde Oekraà¯ne gas uit Rusland dan ook tegen een ‘vriendenprijsje’, amper de helft van de marktprijs. Maar toen president Viktor Joesjtsjenko en premier Joelia Timosjenko aan de macht kwamen verhoogde Rusland de tarieven. Het huidige conflict tussen beide landen gaat nog altijd over gasprijzen. Vandaag moet topoverleg, in aanwezigheid van de Europese Unie, uitkomst bieden.

De twee landen kunnen niet zonder elkaar. Niet alleen op cultureel en religieus gebied zijn de landen sterk met elkaar vervlochten, ook economisch gezien zijn ze zeer van elkaar afhankelijk.

Hans van Koningsbrugge, universitair docent Ruslandkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen, denkt dat Rusland best ‘gesubsidieerd’ gas wil leveren, maar dan alleen aan landen die werkelijk bevriend zijn. ,,Rusland heeft er veel moeite mee dat Oekraà¯ne een poging doet lid te worden van de NAVO. Ik denk wel eens dat dit hele conflict zomaar over is wanneer Oekraà¯ne gewoon van die plannen afziet.”

Volgens Volodimir Saprikin van het onafhankelijke onderzoeksinstituut Razoemkov in Kiev moet Oekraà¯ne zich gewoon bij een hogere gasprijs neerleggen. ,,Als dit conflict nog langer duurt komt de Oekraà¯ense industrie in de problemen, en daar is zelfs Rusland niet bij gebaat.”

Rusland staat voor bijna een kwart van alle Oekraà¯ense export. Vooral de zware industrie in het oosten van het land is sterk afhankelijk van het buurland. Hier worden op grote schaal vliegtuigen, raketten en wapens gemaakt, waarvoor Rusland de grootste klant is. Bovendien heeft Rusland in de Krim, het Oekraà¯ense schiereiland in de Zwarte Zee, haar belangrijkste marinebasis.

Zenon Zawada (33) denkt dat hij de relaties met Rusland de afgelopen jaren heeft onderschat. ,,Ik niet alleen, ook president Joesjtsjenko. Rusland speelt nog altijd een politieke sleutelrol in dit land. Je hoeft alleen maar naar het verminkte gezicht van de president te kijken om te zien hoe groot die rol precies is.” Joesjtsjenko werd in 2004 met dioxine vergiftigd. Veel analysten denken dat Rusland er achter zit.

Zawada komt uit New York en maakt deel uit van de Oekraà¯nse diaspora in de Verenigde Staten. Hij kwam in 2004 terug naar het land van zijn voorouders en werd hoofdredacteur bij verschillende lokale publicaties. ,,We hebben de afgelopen jaren een sterk anti-Russische agenda doorgevoerd. Het Oekraà¯ens is de belangrijkste taal geworden en partizanen die tijdens de Tweede Wereldoorlog tegen de Sovjet-Unie vochten zijn tot helden verheven. Dat is misschien niet de beste strategie geweest”, denkt hij nu.

President Joesjtsjenko probeerde Oekraà¯ne de EU binnen te loodsen, maar met de huidige gascrisis heeft het land een groot deel van het krediet bij de EU verspeeld. Volgens Zawada is Oekraà¯ne daarmee aan Rusland uitgeleverd. ,,We zijn nu slechts een speelbal, want de Europese Unie kiest altijd voor Rusland omdat het daarvan afhankelijk is”, denkt hij. ,,Bij de komende presidentsverkiezingen in Oekraà¯ne zullen de Russen zeker proberen een pro-Russische kandidaat aan de macht te krijgen.”

Volgens Van Koningsbrugge ligt de toekomst voor Oekraà¯ne in een tussenoplossing. ,,Het land moet meer naar zichzelf gaan kijken, en minder naar haar buurlanden. Oekraà¯ne moet proberen een beleid te voeren dat noch Europees, noch Russisch is.”

In het verkrijgen van betere relaties met de Russen, zou de Russisch-Orthodoxe kerk de komende tijd wel eens een belangrijke rol kunnen spelen. Volgens Zenon Zawada groeit de rol van de kerk de laatste tijd. ,,Zeker ten tijde van crisis mag je de invloed van de kerk niet onderschatten. Tijdens de Oranje Revolutie van 2004 steunde ze het pro-Russische kamp van Viktor Janoekovitsj. De komende tijd zal de kerk zeker aansturen op betere relaties met Rusland.”

Entering Ukraine isn’t always easy. You might be waiting for ages in a traffic jam when you go by car, they awake you in the of the night when you travel by train, and when you fly there you have to find a way through Borispol Airport. In all cases they make you fill in a ‘migration-card’ which they rip in two parts once you filled them both.

Lots of information on such a sheet of paper is useless. The ‘transport-number’ for example. And as most EU-citizens don’t need visa’s anylonger also the ‘destination name, adress’ part I usually leave blank. Not this time. “œAdress!”, the wonderful maybe 21-year old girl in the migration-box tells me. I explain her that I don’t know my adress in Kiev. “œNeither do I, your problem!”, she tells me. “œGo back and fill in your adress.” So I asked a young couple behind me what was the most famous adress in Kiev. “œKheshatik One,I guess”, a guy said after some thinking. He’s right. It would be the Ukrainian equivalent of an adress as Downing Street One.

I raise my voice and return to the booth. “œThere you go, this is my adress, Khreshatik One in Kiev!” The whole airport laughing now. Except for the girl. She looks at me, looks at the picture in my passport, registers Khreshatik One as my temporary residence and shouts: “œNext!” Welcome to Ukraine. Again.

De jongeren van de Oranje Revolutie hebben geen vertrouwen meer in de politiek. Of het nu de financiele crisis is of het gasconflict met Rusland, de helden van toen zijn niet in staat ze op te lossen. Toch is er een lichtpuntje. “œOekraine is één land.”

KIEV – Ze hebben elkaar ontmoet in de nadagen van de Oranje Revolutie. Bogdan (24) en Natalia (23). “œHet was een romantische, bijna magische tijd. Er hing hoop en verandering in de lucht. Alles zou anders worden”, legt Natalia uit. “œWe hebben elkaars taal moeten leren. Mijn Oekrains was niet zo goed en zijn Russisch was zeker niet fantastisch.”

Natalia komt uit Marioepol, een havenstad in het zuid-oosten van Oekraine waar minder dan 10 procent van de inwoners het Oekrains als moedertaal heeft. Bogdan komt uit Ivano-Frankivsk in het westen van het land, waar juist bijna niemand Russisch spreekt. Ze werken beide bij een bank en wonen inmiddels al een paar jaar gelukkig samen in Kiev. Maar de magie van de revolutie is verdwenen.

In 2004 brachten weken van straatprotesten het regime van president Koetsjma ten val. Er kwamen nieuwe verkiezingen en in de begindagen van 2005 kreeg de held van de revolutie, Viktor Joesjtsjenko, het hoogste ambt. Joelia Timosjenko werd premier. Maar al na negen maanden bleek dat Joesjtsjenko en Timosjenko met elkaar overhoop lagen. De economische groei bleef uit en Timosjenko kon de hooggespannen verwachtingen niet waarmaken. Er kwamen nieuwe verkiezingen en Viktor Janoekovitsj, een felle tegenstander van de revolutie, werd premier. Weer konden de premier en de president niet door één deur en weer kwamen er verkiezingen.

“œEr komt geen einde aan, het is een zooitje”, denkt Bogdan. (more…)