Op een raam in Venice Beach, op steenworp afstand van het stand van Santa Monica in Los Angeles.

Een megalomaan doek van Matta (Roberto Sebastian Matta Echaurren) in het Los Angeles LACMA. ‘I’ll knock you off your feet‘, zei de beveiliger bij de ingang van het museum. Hij heeft geen ongelijk gekregen. Figuren, bewegingen, dynamiek, vuur, angst, hoop, licht – alles zit er in. En meer. Matta schilderde het werk in 1965 en 1965, toen Los Angeles zich in een rassenkwestie, generatieconflict en existentiele crisis waande. Burn, Baby, Burn.

UPDATE: Brecht Declercq, met wie ik toevallig in een vliegtuig zit, schrijft me de volgende hilarische anecdote. Dank!

Ik las ook over dat schilderij van Matta dat je in LA gezien hebt (17/12). Ziet er inderdaad geweldig uit. Matta is uit Chili gevlucht voor de dictatuur en kwam in Italië terecht. Hij nam zijn zoon Pablo Echaurren mee. Die is nu één van de meest gewaardeerde actuele kunstenaars in Italië. Ik ben een jaar of zes geleden bij zijn thuis geweest. Mijn toenmalige vriendin schreef een thesis over het futurisme en deed onderzoek in Rome. We hadden afgesproken met een Italiaanse prof, Claudia Salaris, die is met Echaurren getrouwd. Toen we aankwamen bij het chique appartementsgebouw langs de Tiber belden we aan, maar er waren twee ingangen en het was niet helemaal duidelijk welke we moesten nemen. Wij dus de verkeerde genomen, waardoor we eigenlijk langs de achterdeur binnenkwamen. In die achterste hoek van hun appartement lagen overal schilderijen op de vloer, ze waren net foto’s aan het maken daarvan. Maar bij het binnenkomen had ik niet meteen door dat het schilderijen waren: een werk in Keith Haring-achtige stijl lag net bij die achterdeur op de grond. Onbewust ervan uit gaande dat het een soort van tapijt was, ben ik toen over dat werk van Echaurren heen gelopen. Madame was om zo te zeggen not very amused. Meneer was niet kwaad, maar keek ernaar en peinsde schijnbaar “zo heb ik mijn eigen werk nog nooit bekeken.”